Categoriearchief: zeker en onzeker

We balanceren in ons leven voortdurend tussen behouden en veranderen, conservatief en progressief, vertrouwdheid en vervreemding, zekerheid en onzekerheid. In deze subcategorie vind je niet alleen columns over zeker en onzeker maar ook over de daarmee samenhangende twijfel. Wat wil ik dit of dat?’

Hoe waar is de waarheid?

De betekenis van waarheid is ‘de vaststaande, zuivere, slechts op één manier te interpreteren werkelijkheid’. Maar staat de waarheid wel vast en wat is de zuivere waarheid? Is de waarheid niet slechts een illusie die we creëren om niet geconfronteerd te hoeven worden met onzekerheid en is het niet zo dat we iets voor waar aannemen omdat nepnieuws, complottheorieën en emotionele opwinding minder moeite kosten dan nadenken over wat waar is? Wat maakt het nadenken over wat wel of niet waar is de moeite waard? Zul je door het vinden van de waarheid meer controle krijgen op het leven of zul je ontdekken dat de waarheid meerdere gezichten heeft en is dat de enige waarheid, de zuiverende waarheid?

Zie ook:
waarheid
vooronderstelling
rationeel of emotioneel
mindfucker

verdeel en heers

Zet als politicus je aanhangers op tegen je tegenstanders en je verkleint het risico dat ze hun krachten bundelen en zich tegen je keren. Je hitst ze op door in te spelen op hun angst en wantrouwen. Gevoelens die ontstaan door economische onzekerheid, onveiligheid en een bureaucratische overheid. Door te suggereren dat je tegenstanders samenzweerders zijn die vanuit de ‘deep state’ (een geheime laag binnen de overheid) ‘fake news’ verspreiden om je zwart te maken gaat je aanhang zich als een sekte gedragen die de argumenten van de tegenstanders als duivels en onwaar bestempelt en jouw verhaal als de enige waarheid.

Leve de ruzie!

Een ruzie met je geliefde zet je op scherp. De angst hem of haar te verliezen wekt de wil tot leven om de kloof te overbruggen. Met de moed der wanhoop waag je de sprong in het ongewisse, laat los wat je denkt te weten. Je doet daarmee precies wat iedere zoeker naar verlichting doet. Je laat los wat je denkt te weten om je over te kunnen geven aan iets dat je niet kunt begrijpen maar wel kunt voelen. Wanneer bij een ruzie beide geliefden deze sprong in het ongewisse durven te maken, kun je met recht zeggen: Leve de ruzie!

Zie ook: strijd verbroedert

polarisatie

We denken in tegenstellingen als: ja en nee, zwart en wit, goed en kwaad, wij en zij. Hoe nuttig tegenstellingen ook zijn, ze hebben de neiging te polariseren. Voortgedreven door onzekerheid overdrijven we de tegenstellingen tussen onszelf en anderen. Bouwen torens van zekerheid rondom onze standpunten en zetten ons af tegen degenen die onze tegenpool zijn. Het open gebied buiten onze torens, de wereld van nuances, is een moerasgebied dat we zoveel mogelijk vermijden omdat we bang zijn erin te verdwalen en te verdrinken. Zelfs degenen die in het moeras leven en begrip vragen voor de standpunten van onze tegenstanders bestrijden we vanuit de torens.

Zie ook:
drie-eenheid
duivels
het fort

happy end

Willem, geloof jij in een leven na de dood? Geloven is zeker weten. Voor mij is niets zeker maar ik denk niet dat het leven eindigt met een happy end. Dat het leven haar definitieve bestemming vindt in een paradijs van vrede en liefde. Zo’n plaats is niet onmogelijk maar is hoogstens een rustruimte, een oplaadpunt om je reis voort te zetten. Waar leidt deze reis dan naartoe? Ook dat weet ik niet. Het zou zomaar een andere planeet kunnen zijn. Wat ik wel weet is dat de reis uiteindelijk geen bestemming zal hebben. Het begrip reis is namelijk niet het juiste woord Het is geen reis van A naar B maar een stap in het hier en nu waar alles met elkaar is verbonden in oneindige scheppingskracht.

Zie ook:
Maria
goddelijke poort
Is er leven na de dood?
paradijs
de zandloper

orde en chaos

Er is een vraag die me achtervolgt: Zijn wij het resultaat van natuurkundige en wiskundige wetmatigheden? Hoe verder de wetenschap doordringt in het ontstaan van het heelal, hoe meer wetmatigheden ze ontdekt. Stel dat deze wetmatigheden werkelijk de grondslag vormen van ons bestaan. Wat is dan hun oorsprong? Is dat god? Is god de ultieme natuurkundige en wiskundige? Of zijn de wetmatigheden toeval? Maar zit er ook in toeval niet een wetmatigheid? Dien ik zoals een natuurkundige visie luidt er vanuit te gaan dat het heelal vanuit orde begon en in chaos uiteen zal vallen? Waarom blijf ik dan nog naar antwoorden zoeken terwijl iedere orde uiteindelijk toch in chaos uiteen zal vallen? Waarom accepteer ik niet wat mijn spirituele bewustzijn zegt, dat orde en chaos twee kanten van één medaille zijn?

Zie ook:
structuur
toeval of niet
het enige dat ik weet
entropie
Is god een algoritme?

zelfzucht

Ik ben als kind seksueel misbruikt. De eerste keer ging dit gepaard met omkoping en met de onuitgesproken dreiging van geweld. De tweede keer gebeurde het onder het mom van persoonlijke aandacht. Het misbruik belastte mij met geheimen, schuldgevoelens, angst, bedrog en twijfel aan mijn seksuele geaardheid. Gevoelens waar ik niets mee kon en die ik verdrong. Pas veel later heb ik ze verwerkt en ben ik gaan begrijpen wat me was overkomen. Sinds kort begrijp ik ook de daders beter. Hun zelfzucht, de egoïstische begeerte die hen ertoe bracht mij te manipuleren. Ik ben hen beter gaan begrijpen omdat ik de verschillende vormen van zelfzucht beter ben gaan herkennen, zoals je zin doordrijven door je stem te verheffen, te zeuren en te drammen of door poeslief te doen.

Zie ook:
zekerheid
het gezeik zat
lang leve de psychopaat