Categoriearchief: de yoga van het vragen

In deze categorie lees je hoe ik mij bevrijd van beklemmende gedachten en gevoelens. Deze categorie is sterk verweven met categorieën als: denken, spiritualiteit, spiritueel ontwaakt, voelen en zoeken vinden loslaten. Lees met name ook de columns de yoga van het vragen en de yoga van het denken.

geborgenheid

Het woord geborgenheid stamt van het woord bergen, dit betekent ‘in veiligheid brengen, opbergen’. In het verlengde van ‘bergen’ ligt het woord ‘burcht’. Dit woord maakt duidelijk wat het risico is van geborgenheid. Geborgenheid wordt soms een burcht waarin je jezelf afsluit voor de buitenwereld. Je belandt in een vicieuze cirkel van afschermen en beschermen. Je zou kunnen proberen jezelf met geweld hieruit te bevrijden. Nadeel is dat de vicieuze cirkel dan een draaikolk wordt waarin je steeds vaster komt te zitten. Beter is het om je geïsoleerde zelf met tederheid en mededogen tegemoet te treden. De geborgenheid die je dan ervaart is liefdevol en onbegrensd.

Zie ook:
polarisatie
draaikolk van geweld

apocalyps

Een apocalyps was in het oude testament een goddelijke openbaring aan een profeet. De zwaarbeladen betekenis die we er tegenwoordig aan geven komt voort uit de Openbaring van Johannes. In dit laatste boek van het nieuwe testament beschrijft Johannes het einde der tijden waarin god de goede mens beloont en de slechte mens bestraft. Het boek is ontstaan in een tijd waarin christenen werden vervolgd. Dit heeft ongetwijfeld bij de een kwaad bloed gezet en bij een ander tot wanhoop geleid. In plaats van deze gevoelens te herkennen en erkennen projecteerde Johannes ze op een zwart-wit beeld van het goddelijke. Wanneer hij in plaats daarvan de christelijke visie van mededogen had toegepast dan had het boek niet het karakter van een doemscenario gekregen maar was het de getuigenis geworden van een goddelijke visie die goed en kwaad met elkaar verbindt.

Zie ook:
doemdenker
schuld en boete

een zwaar gesprek

Artsen zullen steeds vaker een zwaar gesprek moeten voeren met corona patiënten over de vraag: Zal de extra zorg die we je nog kunnen geven kwantitatief en kwalitatief opleveren wat je ervan verwacht en hoopt? We zullen een soortgelijk gesprek ook maatschappelijk moeten voeren maar dan breder: Wegen de extra levensjaren die corona patiënten door de medische zorg krijgen op tegen het verlies aan levensjaren door de quarantaine en de economische recessie? Voldoet in deze crisis de wet- en regelgeving over euthanasie en palliatieve zorg?

Zie ook:
als je maar gezond bent
als de dood een keuze is

emotioneel instabiel

Hoe langer de onzekerheid door de coronacrisis duurt hoe groter de kans dat je emotioneel instabiel raakt. Herken en erken tijdig dat je emotioneel aan je grens zit:

  1. Stemmingswisselingen, je voelt je nu eens hoopvol dan weer wanhopig, nu eens blij dan weer verdrietig.
  2. Verstoppen, je zou in een hoekje willen wegkruipen.
  3. Angst, je bent bang ziek te worden en dood te gaan, bang dat je geen inkomen meer zult hebben.
  4. Verlies, je bent bang vrienden en familie te verliezen.
  5. Twijfel, je twijfelt of er nog wel een positieve toekomst voor je is.
  6. Relatiestress, je raakt gestrest door je partner en kinderen.
  7. Eenzaamheid, je hebt het gevoel volledig op jezelf te zijn aangewezen.
  8. Controle, je hebt het gevoel de controle over jezelf kwijt te raken.
  9. Impulsief, je reageert steeds vaker impulsief, ongeremd.
  10. Dissociatie, je hebt het gevoel dat wat je denkt, voelt en doet niet van jezelf is.

diep van binnen

Wanneer je de antwoorden op vragen als ‘Waarom leef ik?’ en ‘Wie ben ik?’ niet kunt vinden komt dat meestal omdat je ze te veel buiten jezelf zoekt. Ze liggen in jezelf verborgen. Met een zoektocht naar de antwoorden in je binnenste vind je niet alleen verhelderende inzichten en antwoorden maar je wekt er ook je enthousiasme mee tot leven. Enthousiasme komt van het Griekse éntheos, in god zijn. Zoekend naar de antwoorden in jezelf beland je in een goddelijke stroom van begrip en mededogen.

Zie ook: enthousiast

verkennen

Je kunt vragen stellen omdat je antwoorden hoopt te vinden en je kunt vragen stellen omdat je mogelijkheden wilt verkennen. ‘Ver-kennen’ is onderzoeken van wat aan je kennis vooraf gaat. Ik gebruik hiervoor vaak de retorische annex hypothetische vraag. Met dit soort vragen zoek ik niet naar een sluitend antwoord maar verken ik mogelijkheden, zoals: Waarom zouden we niet, net als bonobo apen, ruzies in de wereld beslechten met goedmaakseks?

Zie ook: mogelijkheden

ratrace

Ik heb nooit overtuigd meegedaan aan de competitie waarbij je konkelend en manipulerend de maatschappelijke apenrots beklimt. Waarom eigenlijk niet? Was ik bang dat ik het gevecht zou verliezen of was ik bang dat ik aan het einde van de beklimming door de alfamannetjes zou worden afgewezen? Of was ik me bewust van de zinloosheid van de ratrace naar roem, geld en macht, van ratten die proberen te ontsnappen aan een zinloos bestaan in de tredmolen van hun ambitie?

Zie ook:
apenrots
rattenblues