Categoriearchief: de yoga van het vragen

In deze categorie lees je hoe ik mij bevrijd van beklemmende gedachten en gevoelens. Deze categorie is sterk verweven met categorieën als: denken, spiritualiteit, spiritueel ontwaakt, voelen en zoeken vinden loslaten. Lees met name ook de columns de yoga van het vragen en de yoga van het denken.

zelfbewustzijn

Met ons denken controleren en corrigeren we de instinctieve impulsen en emotionele processen in onze hersenen. We kunnen met ons denken meer dan dat. Door zelfreflectie en zelfkritiek worden we ons ook bewust van het individuele karakter van onze gedachten en gevoelens, van ons ‘zelf’. Door dit zelfbewustzijn in een steeds breder perspectief te plaatsen worden we ons zelfs bewust van de grens van ons fysieke bestaan. Soms overschrijden we deze grens en worden we ons bewust van het zelf, van dat wat ons bevat en omvat.

onze harde schijf

We worden geboren met hersenen die functioneren als een harde schijf waarop genetisch een aantal persoonlijkheidskenmerken zijn voorgeprogrammeerd. Dit programma start in de baarmoeder en bepaalt voor een belangrijk deel of je bijvoorbeeld introvert of extravert bent, beschouwend of praktisch, man of vrouw. Vanaf je geboorte komen daar ervaringen bij die worden opgenomen in de programmering totdat de harde schijf één kluwen programmering is. Deze programmering kan zo complex worden dat je het gevoel hebt in de knoop te zitten. Op dat moment is het zaak om de kluwen te ontrafelen. Onderzoek daarvoor vragenderwijs de lijnen van je persoonlijkheid tot in je vroegste jeugd. Hierdoor creëer je licht, lucht en ruimte in je geest waardoor spirituele inzichten en gevoelens kunnen opbloeien.

Zie ook:
integratieproces
zekerheid
bodemloos
compleet en vanzelfsprekend
emotionele knopen
liegen en bedriegen

happy end

Willem, geloof jij in een leven na de dood? Geloven is zeker weten. Voor mij is niets zeker maar ik denk niet dat het leven eindigt met een happy end. Dat het leven haar definitieve bestemming vindt in een paradijs van vrede en liefde. Zo’n plaats is niet onmogelijk maar is hoogstens een rustruimte, een oplaadpunt om je reis voort te zetten. Waar leidt deze reis dan naartoe? Ook dat weet ik niet. Het zou zomaar een andere planeet kunnen zijn. Wat ik wel weet is dat de reis uiteindelijk geen bestemming zal hebben. Het begrip reis is namelijk niet het juiste woord Het is geen reis van A naar B maar een stap in het hier en nu waar alles met elkaar is verbonden in oneindige scheppingskracht.

Zie ook:
Maria
goddelijke poort
Is er leven na de dood?
paradijs
de zandloper

mogelijkheden

We denken in feiten en vergeten dat feiten ontstaan uit mogelijkheden. Wanneer je de bron van je kennis wilt ontdekken zul je de feiten moeten loslaten en je richten op de mogelijkheden. Dit doe je door de feiten vragenderwijs tot op de bodem te ontleden. Aangekomen op de bodem van je kennis ontdek je een zee van mogelijkheden. Door deze stil en aandachtig te beschouwen ontdek je dat je deel bent van de schepping, van een eindeloze stroom feiten die ontstaan en verdwijnen.

Zie ook:
contemplatie
er is meer
onveranderlijk

reality-tv

Reality-tv is minder reëel dan de term suggereert. Producenten, regisseurs, cameramensen, geluidsmensen, editors, allemaal proberen ze invloed uit te oefenen op de kijker. De verhaallijn en emotionele verwikkelingen moeten je aandacht als kijker vasthouden. Dit wijkt af van wat we in het dagelijks leven ervaren. Hier wisselen gebeurtenissen elkaar vaak willekeurig af en leiden emoties een onderhuids bestaan. Gebeurtenissen en emoties worden bovendien afgewisseld met uren en dagen waarop niets vermeldenswaardig gebeurt. Toch zijn deze beeld technisch oninteressante uren en dagen niet zonder betekenis. Ze maken dat je afstand kunt nemen van het dagelijks leven. Het zijn de verbindende schakels waardoor je de echte waarde van het leven met al haar verwikkelingen leert kennen.

Zie ook:
reality stars
levende stilte
verslaafd aan de verbazing
verslaafd aan de verbazing (vervolg)

verslaafd aan de verbazing (vervolg)

Ik ben verslaafd aan reality-tv. Ik zou een einde kunnen maken aan de verslaving door de personen in de programma’s te analyseren. Ik kan me er echter niet toe zetten. Ik ben bang de verbazing en verwondering  kwijt te raken die ik ervaar bij het kijken. In plaats daarvan besluit ik om mijn verslaving te analyseren. Ik stel vast dat ik last heb van de ‘fear of missing out’, de angst iets belangrijks te missen. Ik wil wel mijn verslaving kwijt maar niet de mogelijkheid mezelf te verbazen en te verwonderen. Maar waarom zou ik daar bang voor zijn? Vormen verbazing en verwondering niet de natuurlijke schakel tussen de cycli van ‘zoeken vinden loslaten’?

Zie ook:
verslaafd aan de verbazing
reality-tv
reality stars

verslaafd aan de verbazing

Ik ben verslaafd aan de verbazing. Doelloos dwaal ik rond in de wondere wereld van de reality tv waar we daten, relaties aangaan, bedriegen, scheiden en strijden over wie de vader is van onze kinderen. Verslaafd dompel ik me onder in de wereld van beginnende relaties en verbroken relaties. Ik kan er geen genoeg van krijgen, ik wil steeds meer. Is dit de prijs van mijn verbazing? Verslaving? Waarom maak ik geen einde aan de verslaving? Waarom zet ik niet de eerste stap en erken dat ik verslaafd ben? Maar dat doe ik nu toch, ik schrijf er toch over? Ik lach, sluit mijn computer en ga naar bed.

Zie ook:
verslaafd aan de verbazing (vervolg)
reality-tv
reality stars