Categoriearchief: debat

Debatteren is een kunst maar er zijn helaas maar weinig mensen die deze kunst beheersen.

dooddoener

Een dooddoener is een gemeenplaats waarmee iemand een gesprek dood slaat, zoals: ‘We zijn niet allemaal hetzelfde.’ Deze dooddoener hoorde ik iemand gebruiken die zich niet wilde verdiepen in de gedachten van zijn gesprekspartner. Hij koos ervoor om vast te houden aan zijn eigen opvattingen. Daarmee sloot hij zich af voor een ontdekkingsreis die naar een spirituele beleving had kunnen leiden waarbij hij zou hebben ontdekt dat we als mens niet alleen verschillend maar tegelijkertijd ook hetzelfde zijn.

 

Wie is er nou eigenlijk bang?

Volgens sommige opiniemakers wordt het debat over terrorisme bepaald door angst. Gedreven door angst kiest het grote publiek volgens hen voor populisten die een simpele en snelle oplossing zeggen te hebben. Je zou voordat je deze conclusie trekt moeten onderzoeken óf en hoe je zelf wordt beïnvloed door angst. Een mens reageert op angst door te vechten of te vluchten. Vecht je door te pleiten voor een harde aanpak of vlucht je in een oproep om rustig te blijven? Pas wanneer je je eigen angst en reactie onder ogen hebt gezien heb je recht van spreken en kun je bepalen wat de beste oplossing is, een harde en/of zachte aanpak.

 

geharnast

Standpunten verharden wanneer ze worden gekoppeld aan macht en angst. Samen vormen ze het ideologisch harnas van communisten, fascisten, kapitalisten en jihadisten. Deze geharnaste ideologen beschikken over een scala aan argumenten waarmee ze hun standpunten rechtvaardigen en bagatelliseren. Zo omschreef Stalin de vele verkrachtingen tijdens de tweede wereldoorlog eufemistisch als: ‘je een beetje vermaken met een vrouw’. Je zult van goede huize moeten komen om de strijd met dit soort ideologen aan te gaan. Je zult als een David de strijd met Goliath moeten voeren. Helaas zijn er maar weinigen die dit durven. De meesten zitten namelijk zelf opgesloten in een harnas ‘Zij zijn groot en ik ben klein.’

 

communicatiewaarden

Ik merk dat ik de neiging heb een gesprek af te breken wanneer een gesprekspartner zich niet aan bepaalde communicatiewaarden houdt. Zo kan ik niet tegen een welles nietes discussie. Ook kan ik er niet tegen wanneer iemand mij gebruikt om zichzelf te horen praten en mijn luisteren interpreteert als een bevestiging van zijn ego. Ik heb ook moeite met mensen die in een gesprek alleen maar reageren op wat ik zeg en geen eigen initiatief tonen. Daarnaast heb ik moeite met mensen die me niet uit laten praten of die mijn zinnen voor me afmaken terwijl ik nog naar de juiste woorden zoek. Dit alles roept een vraag bij me op: Zijn mijn waarden misschien normen, strakke regels, waarmee ik mezelf afsluit van anderen? Terwijl ik deze vraag stel dringt het antwoord al tot me door. Ook al ga ik een gesprek met iemand uit de weg, het hoeft mij niet te belemmeren om me in hem in te leven. Dit kan ook zonder gesprek.

 

luisteren

‘Luister je wel? Ja hoor. Wat zei ik dan?’ We zeggen vaak wel dat we luisteren maar horen niet. Wanneer je echt luistert kun je herhalen of samenvatten wat iemand heeft gezegd, dan kijk je de ander aan en bevestig je met gebaren en woorden wat hij zegt. De meeste mensen vinden het al heel bijzonder wanneer er op deze manier naar hen wordt geluisterd. Echt luisteren reikt echter verder. Echt luisteren is jezelf openstellen voor wat de ander vertelt, zonder te oordelen. In plaats van te oordelen toon je begrip voor hoe hij of zij in het leven staat. Wanneer je nog beter leert luisteren zie je de wereld weerspiegeld in de ander.

 

een andere kijk

Stel je hangt een schilderij op aan de muur. Er komt een vriend bij je langs en die zegt: Ik zou het hoger hangen. Wanneer je dieper op zijn argumenten ingaat dan zal blijken dat hij zich door andere elementen in de kamer laat leiden dan jij, bijvoorbeeld door een raam in plaats van een deur. Dit zie je terug bij alle standpunten. Ze worden gekleurd door je persoonlijke referentiekaders rondom het punt waar je staat.

 

zwijgen

In een wereld van vrije meningsuiting en van “zeggen wat je denkt” is het een kunst om op het juiste moment te zwijgen. Niet in discussie te treden met mensen die hun gebrek aan zelfreflectie proberen te maskeren door de verbale strijd met je aan te gaan. Herken en erken de drang om er op te reageren. Weet dat de  strijdlust waarmee je wordt geconfronteerd onderdeel is van een geest die probeert te overleven. Door de strijdlust niet te voeden wordt de geest gedwongen zichzelf onder ogen te zien.

Zie ook:
discussie
geen reacties