Categoriearchief: debat

Debatteren is een kunst maar er zijn helaas maar weinig mensen die deze kunst beheersen.

Lees eerst de column: open debat

bekeren

Ik merk dat ik vastzit in een bepaalde gedachte wanneer ik gespannen raak door standpunten die lijnrecht tegenover die van mij staan. Standpunten waardoor ik me gedwongen voel mezelf te verdedigen. Dit wil ik niet. Ik vermijd debatten die kunnen ontaarden in een strijd waarin ik me moet bekeren tot het standpunt van mijn tegenstander. In plaats van me te bekeren verdiep ik me liever in wat de spanning veroorzaakt. Meestal ontstaat deze doordat mijn ego me gevangen houdt in een vicieuze gedachtecirkel. Ik bekeer me niet maar pas letterlijk en figuurlijk de betekenis toe van het woord ‘keren’ in bekeren ‘omdraaien’. Ik keer me van de strijd af en keer me naar binnen waar ik de confrontatie aanga met mijn ego.

Zie ook:
vicieuze gedachtecirkel
ingetogen

retraite

Het belangrijkste argument voor de lockdown is voorkomen dat mensen met een zwakke gezondheid besmet raken met het coronavirus. Na de lockdown zullen we hier een hoge prijs voor betalen: een sterk gegroeide staatsschuld, werkloosheid, verminderde welvaart, stress, wachtlijsten in de zorg en een door dit alles kortere levensverwachting. Tezamen met het verlies van vrijheid zijn dit tegenargumenten voor een lockdown. Helaas kan het openbare debat hierover nu niet worden gevoerd. Het zou verzanden in een polariserende en emotionele discussie over vragen als: Kies je voor jezelf of voor elkaar? Weegt de winst van levensjaren die we nu in de zorg realiseren op tegen het verlies van levensjaren in de toekomst door de gevolgen van de lockdown? Ook al kun je het openbare debat niet voeren, je kunt wel proberen deze en andere kritische vragen voor jezelf te beantwoorden. Zie de lockdown als een retraite waarin je jezelf afzondert van de buitenwereld om je te kunnen richten op spiritueel zelfonderzoek.

Zie ook:
lockdown
totale lockdown
componist
Hoe overleven we de coronacrisis?

een zwaar gesprek

Artsen zullen steeds vaker een zwaar gesprek moeten voeren met corona patiënten over de vraag: Zal de extra zorg die we je nog kunnen geven kwantitatief en kwalitatief opleveren wat je ervan verwacht en hoopt? We zullen een soortgelijk gesprek ook maatschappelijk moeten voeren maar dan breder: Wegen de extra levensjaren die corona patiënten door de medische zorg krijgen op tegen het verlies aan levensjaren door de quarantaine en de economische recessie? Voldoet in deze crisis de wet- en regelgeving over euthanasie en palliatieve zorg?

Zie ook:
als je maar gezond bent
als de dood een keuze is
meer maakt niet beter

vliegen afvangen

Ze hebben vijf jaar geleden met 4-0 gewonnen, nee met 3-0. Het is 11 jaar geleden, nee 12 jaar. Wat erger ik me aan dit gedrag! Aan muggenzifters die proberen je vliegen af te vangen. Die je openlijk verbeteren met onbeduidende details die niets toevoegen aan een gesprek. Die je met onbenulligheden vernederen en willen laten zien hoe belangrijk en slim ze zelf wel niet zijn.

Zie ook:
communicatiewaarden
discussie

discussie

Er zijn mensen die van elke gedachte een discussiepunt maken. Die wanneer je iets zegt er een afwijkende mening tegenover plaatsen. Ze kiezen voor de agressieve vertaling van het Latijnse discutere: uiteenslaan, onderzoeken, bespreken. Ze proberen wat je zegt stuk te slaan. Je kunt het begrip uiteenslaan ook anders lezen. Een gedachte niet stukslaan maar deze ontrafelen door tot op de bodem door te vragen. Deze discussievorm spreekt mij meer aan dan een welles-nietes discussie.

Zie ook:
zelfvertrouwen
zwijgen

ingetogen

Ik kan me steeds beter vinden in het spreekwoord ‘Een woord eens uyt de mont ghevloghen en can niet werden inghetoghen‘. Een woord dat eenmaal de mond heeft verlaten kan niet worden teruggenomen. Ik heb vaak het gevoel dat mijn bijdrage aan een gesprek slechts de toren van Babel versterkt. De spraakverwarring die ontstaat wanneer mensen tegen elkaar opboksen in het zich mooier en beter voordoen dan ze zijn. Ik trek mezelf op zo’n moment het liefst terug in de stilte. Hier observeer ik verbaasd en soms met een glimlach de werkzaamheden op en rondom de toren.

Zie ook:
verbazing
bekeren

dooddoener

Een dooddoener is een gemeenplaats waarmee iemand een gesprek dood slaat, zoals: ‘We zijn niet allemaal hetzelfde.’ Deze dooddoener hoorde ik iemand gebruiken die zich niet wilde verdiepen in de gedachten van zijn gesprekspartner. Hij koos ervoor om vast te houden aan zijn eigen opvattingen. Daarmee sloot hij zich af voor een ontdekkingsreis die naar een spirituele beleving had kunnen leiden waarbij hij zou hebben ontdekt dat we als mens niet alleen verschillend maar tegelijkertijd ook hetzelfde zijn.