Categoriearchief: debat

Debatteren is een kunst maar er zijn helaas maar weinig mensen die deze kunst beheersen.

bekeren

Ik merk dat ik vastzit in een bepaalde gedachte doordat ik gespannen raak wanneer ik geconfronteerd word met een standpunt dat lijnrecht tegenover dat van mij staat. Ik heb dan de neiging mezelf te verdedigen. Meestal geef ik daar niet aan toe. Ik vermijd debatten die kunnen ontaarden in een strijd waarin ik me dien te bekeren tot het standpunt van mijn tegenstander. In plaats van me te bekeren verdiep ik me liever in wat de spanning veroorzaakt. Meestal ontstaat deze doordat mijn ego me gevangen houdt in een vicieuze gedachtecirkel. Ik bekeer me niet maar pas letterlijk en figuurlijk de betekenis toe van het woord ‘keren’ in bekeren ‘omdraaien’. Ik keer me van de strijd af en keer me naar binnen waar ik de confrontatie met mijn ego aanga.

retraite

Het belangrijkste argument voor de lockdown is voorkomen dat mensen met een zwakke gezondheid besmet raken met het coronavirus. Na de lockdown zullen we hier een hoge prijs voor betalen: een sterk gegroeide staatsschuld, werkloosheid, verminderde welvaart, stress, wachtlijsten in de zorg en een door dit alles kortere levensverwachting. Tezamen met het verlies van vrijheid zijn dit tegenargumenten voor een lockdown. Helaas kan het openbare debat hierover nu niet worden gevoerd. Het zou verzanden in een polariserende en emotionele discussie over vragen als: Kies je voor jezelf of voor elkaar? Weegt de winst van levensjaren die we nu in de zorg realiseren op tegen het verlies van levensjaren in de toekomst door de gevolgen van de lockdown? Ook al kun je het openbare debat niet voeren, je kunt wel proberen deze en andere kritische vragen voor jezelf te beantwoorden. Zie de lockdown als een retraite waarin je jezelf afzondert van de buitenwereld om je te kunnen richten op spiritueel zelfonderzoek.

Zie ook:
lockdown
totale lockdown
componist
Hoe overleven we de coronacrisis?

een zwaar gesprek

Artsen zullen steeds vaker een zwaar gesprek moeten voeren met corona patiënten over de vraag: Zal de extra zorg die we je nog kunnen geven kwantitatief en kwalitatief opleveren wat je ervan verwacht en hoopt? We zullen een soortgelijk gesprek ook maatschappelijk moeten voeren maar dan breder: Wegen de extra levensjaren die corona patiënten door de medische zorg krijgen op tegen het verlies aan levensjaren door de quarantaine en de economische recessie? Voldoet in deze crisis de wet- en regelgeving over euthanasie en palliatieve zorg?

Zie ook:
als je maar gezond bent
als de dood een keuze is
meer maakt niet beter

dooddoener

Een dooddoener is een gemeenplaats waarmee iemand een gesprek dood slaat, zoals: ‘We zijn niet allemaal hetzelfde.’ Deze dooddoener hoorde ik iemand gebruiken die zich niet wilde verdiepen in de gedachten van zijn gesprekspartner. Hij koos ervoor om vast te houden aan zijn eigen opvattingen. Daarmee sloot hij zich af voor een ontdekkingsreis die naar een spirituele beleving had kunnen leiden waarbij hij zou hebben ontdekt dat we als mens niet alleen verschillend maar tegelijkertijd ook hetzelfde zijn.

 

Wie is er nou eigenlijk bang?

Volgens sommige opiniemakers wordt het debat over terrorisme bepaald door angst. Gedreven door angst kiest het grote publiek volgens hen voor populisten die een simpele en snelle oplossing zeggen te hebben. Je zou, voordat je deze conclusie deelt, moeten onderzoeken óf en hoe je zelf wordt beïnvloed door angst. Een mens reageert op angst door te vechten of te vluchten. Vecht je door te pleiten voor een harde aanpak of vlucht je in een oproep om rustig te blijven? Pas wanneer je je eigen angst en reactie onder ogen hebt gezien heb je recht van spreken en kun je bepalen wat de beste oplossing is, een harde en/of zachte aanpak.

geharnast

Standpunten verharden wanneer ze worden gekoppeld aan macht en angst. Samen vormen ze het ideologisch harnas van communisten, fascisten, kapitalisten en jihadisten. Deze geharnaste ideologen beschikken over een scala aan argumenten waarmee ze hun standpunten rechtvaardigen en bagatelliseren. Zo omschreef Stalin de vele verkrachtingen tijdens de tweede wereldoorlog eufemistisch als: ‘je een beetje vermaken met een vrouw’. Je zult van goede huize moeten komen om de strijd met dit soort ideologen aan te gaan. Je zult als een David de strijd met Goliath moeten voeren. Helaas zijn er maar weinigen die dit durven. De meesten zitten namelijk zelf opgesloten in een harnas ‘Zij zijn groot en ik ben klein.’

communicatiewaarden

Ik merk dat ik de neiging heb een gesprek af te breken wanneer een gesprekspartner zich niet aan bepaalde communicatiewaarden houdt. Zo kan ik niet tegen een welles nietes discussie. Ook kan ik er niet tegen wanneer iemand mij gebruikt om zichzelf te horen praten en mijn luisteren interpreteert als een bevestiging van zijn ego. Ik heb ook moeite met mensen die in een gesprek alleen maar reageren op wat ik zeg en geen eigen initiatief tonen. Daarnaast heb ik moeite met mensen die me niet uit laten praten of die mijn zinnen voor me afmaken terwijl ik nog naar de juiste woorden zoek. Dit alles roept een vraag bij me op: Zijn mijn waarden misschien normen, strakke regels, waarmee ik mezelf afsluit van anderen? Terwijl ik deze vraag stel dringt het antwoord al tot me door. Ook al ga ik een gesprek met iemand uit de weg, het hoeft mij niet te belemmeren om me in hem in te leven. Dit kan ook zonder gesprek.