Categoriearchief: 2020

discriminatie en racisme

Discriminatie ‘ongelijke behandeling’ stamt van het Latijnse discriminare ‘scheiden, onderscheiden’. Racisme is de doctrine dat menselijke eigenschappen worden bepaald door ras of afstamming. Een ras is een groep mensen die gekenmerkt wordt door biologische eigenschappen. Rassendiscriminatie is onderscheid maken tussen mensen op grond van ras of afstamming en hen op grond daarvan anders behandelen dan anderen.

Er is iets dat mij irriteert in het discriminatie en racisme debat. Om vast te kunnen stellen wat mij irriteert heb ik eerst de betekenis van de meest gebruikte begrippen vastgesteld. Daarna heb ik mijn irritatie onderzocht. Wat mij irriteert is dat er in de discussie weinig aandacht is voor de vraag waarom we onderscheid maken tussen mensen. Ik kom tot vier belangrijke redenen. We zijn als dier voortdurend alert op alles wat afwijkt van het normale omdat het gevaarlijk zou kunnen zijn. De tweede reden is dat we ons beter willen voelen dan anderen. Dit superioriteitsgevoel creëert een mantel van zekerheid waarin we ons veilig voelen. De derde reden is dat we graag bij een groep willen horen. Om de groepsband te versterken dehumaniseren we andere groepen door ze een etiket op te plakken. De vierde reden is dat ‘zwart-wit’ denken minder moeite kost en gemakkelijker is dan zelfreflectie en zelfkritiek. Terwijl ik hierbij stil sta denk ik aan de momenten dat ik zelf gediscrimineerd ben. Op de lagere school werd ik buitengesloten omdat ik het zoontje was van de hoofdonderwijzer. Op de middelbare school omdat ik geen atleet was. Nadenkend over hoe er op mij werd gereageerd besef ik dat er veel discriminatie en racisme verborgen zit in scheldwoorden als: rooie, zwartje, dom blondje, schele, nerd, manke, lange, vetzak, stijve hark, flikker, boerenkinkel, doos, hockeytrut, krielkip, mongool, sambalvreter, spleetoog, pukkelbek, schijtluis, snotaap, zenuwlijer.

Zie ook:
racistisch geweld
de mens is van nature goed
historische verantwoordelijkheid

het Amerika van Trump

Je begrijpt pas waarom Amerikanen Trump steunen wanneer je hem in de context van de Amerikaanse geschiedenis plaatst. Rond 1840 kwam de grote trek van arme streng gelovige Europese immigranten op gang. Bij hun aankomst hadden ze niets te verliezen, ze konden alleen maar winnen. Met de bijbel als moreel kompas zetten ze zich in voor hun droom van vrijheid en succes. Voor veel Amerikanen is Trump een exponent van deze inzet. Hij is: competitief, vastberaden, daadkrachtig en zeker van zichzelf. Met zijn inzet heeft hij de Amerikaanse droom waar gemaakt. Op grond daarvan mag hij zichzelf op de borst kloppen en openlijk met zijn bezit pronken. Hij mag zelfs liegen, grof zijn, seksistisch en racistisch en hij mag de wet verkrachten om collaborateurs te beschermen. Dit alles wordt hem vergeven zolang hij zorgt dat de overheid hun vrijheid respecteert, hun belangen beschermt en hun conservatief christelijke principes in beleid omzet.

Zie ook:
the American Bubble
het China van Xi Jinping

grenzeloze passie

Ik ben dan wel geen Jimi Hendrix of Janis Joplin die gepassioneerd muzikale grenzen openbraken maar ook ik heb met het breekijzer van mijn passie persoonlijke en maatschappelijke grenzen opengebroken. Waar zij echter steeds gepassioneerder hun grenzen te lijf gingen, besefte ik op een bepaald moment dat ik geen grenzen open hoefde te breken omdat er geen grenzen zijn. Om voorbij mijn grens te kunnen reiken heb ik meer aan ingetogenheid en bescheidenheid dan aan passie. Of doe ik hen en mezelf nu tekort? Ik heb toch ook regelmatig op de toppen van mijn passie het onbegrensde ervaren?

rechtvaardigheidsgevoel

Waar komt ons rechtvaardigheidsgevoel vandaan? Is het een uiting van een goddelijke macht zoals sommigen beweren? Of komt het voort uit wraak ‘oog om oog, tand om tand’? Jouw pijn dient even groot of groter te zijn dan mijn pijn. Stel dat wraak de basis is van ons rechtvaardigheidsgevoel, speel je dan niet met vuur door er een goddelijke waarde aan toe te kennen? Loop je, door de verantwoordelijkheid buiten jezelf te leggen, niet de kans dat je wraakgevoel zal escaleren en je geestelijk en emotioneel zal gijzelen?

Zie ook:
wraak
verharding
maak van je hart geen moordkuil
wie zonder zonde is
instant karma

charisma

Ik heb geen charisma. Ik val niet op wanneer ik in een kroeg iets wil bestellen. Op straat draaien mensen zich niet om als ik passeer. Wat heb ik niet wat charismatische personen wel hebben? Ik heb geen opvallend uiterlijk, val niet op door zelfverzekerdheid, ben geen visionair die met een bewogen verhaal zijn overtuiging overdraagt aan anderen en ik heb geen grote groep volgers. Ik ben eerder het tegenovergestelde van dit alles. Ik ben een onopvallende introverte man die zichzelf en de wereld onderzoekt en die in de schaduw van internet het verslag van zijn zoektocht ter beschikking stelt aan degenen die het willen gebruiken als referentiekader voor hun eigen zoektocht.

Zie ook:
respect (2)
opgeslokt door een sekte
machtscyclus
plattegrond
ik ben geen ..

fascisme

Alhoewel de nazi’s al in 1923 probeerden de macht te grijpen, lukte dit pas tijdens de economische depressie van de jaren dertig. Sociale wanhoop, ontstaan door werkloosheid en armoede, bleek de perfecte voedingsbodem voor hun nationalistische politiek met een absoluut heerser die beloofde een einde te maken aan de armoede. Dat hij tegenstanders liet opsluiten nam men op de koop toe. Hoe zou hij immers veranderingen kunnen doorvoeren als hij werd tegengewerkt? De geschiedenis lijkt zich te herhalen. Trump kwam aan de macht door werkloosheid en armoede onder de Amerikaanse middenklasse. Zij omarmen zijn autoritaire nationalistische politiek omdat hij concrete oplossingen zegt te hebben voor hun werkloosheid en armoede. Dat hij daarbij minderheden demoniseert neemt men op de koop toe. Ook in China kwam na jarenlange armoede een nationalistisch regime aan de macht met een autoritaire leider die de economie deed opbloeien. Dat dit regime tegenstanders digitaal muilkorft en in kampen opsluit neemt men ook hier op de koop toe.

Zie ook: de nieuwe fascisten

jakobsladder

Het begrip jakobsladder vindt zijn oorsprong in het boek Genesis in het oude testament. In een droom ziet Jakob een ladder die tot bij God in de hemel reikt. Voor veel mensen is de jakobsladder een metafoor voor de professionele ladder die ze tree voor tree moeten beklimmen om de top te bereiken. De zanger die jarenlang oefent om een muziekstuk laag voor laag op te bouwen totdat hij op de golven van register, dynamiek en vibrato zijn apotheose bereikt.

Zie ook: kerken