Categoriearchief: 2019

Alle columns gepubliceerd op het weblog spiritualiteit in 2019.

een nieuwe tussenwereld

Op zoek naar verlichting raken velen verstrikt in een illusionaire tussenwereld. Misleid door hoop en verwachting over wat de verlichting zal brengen, menen ze contact te hebben met magische krachten. Ik ben de laatste om te beweren dat deze niet echt zijn. Maar hoe echt ze ook zijn, ze moeten worden losgelaten om ruimte te scheppen voor verlichting. Dat is er in onze eeuw niet gemakkelijker op geworden. De tussenwereld met haar magische krachten verandert namelijk van karakter. Waren het vroeger vooral natuurgeesten en demonen die ons tegenhielden op de weg naar verlichting, nu zijn het digitale algoritmes.

Zo kun je toch niet gelukkig zijn!

Ik merk dat ik onbewust denk: Zo kun je toch niet gelukkig zijn! Vrouwen in Arabische landen die hun maatschappelijke vrijheid moeten opofferen ter meerdere eer en glorie van hun echtgenoot. Chinezen die moeten leven met een allesomvattende overheidscontrole. Mexicanen die hun leven niet zeker zijn door drugsbendes. Ik merk dat ik er onbewust van uitga dat je in dit soort situaties niet gelukkig kunt zijn. Maar waarom zou je niet gelukkig kunnen zijn in een wereld met minder vrijheden en veiligheid dan wij? Toen dit tot me doordrong was het plotseling alsof ik in het leven van al deze mensen keek en zag hoe gelukkig en tevreden sommigen zijn.

Zie ook: ik hoop het niet mee te maken

bedrog en vertrouwen

Ik begrijp steeds beter de gevoelens van degenen die door hun partner zijn bedrogen. In de loop van de jaren heb ik regelmatig de gevolgen van dit bedrog gezien. Het is echter vooral mijn ziekte waardoor ik hen beter ben gaan begrijpen. Ik voel me bedrogen door mijn lichaam. Ik kan er minder van op aan. Mijn ouderdom en de ziekte van parkinson ondergraven sluipenderwijs mijn gezondheid en het vertrouwen dat ik in mijn lichaam had. Meestal herstelt het vertrouwen van een bedrogen partner zich doordat hij nieuwe mensen ontmoet. Ik krijg nooit meer een nieuw lichaam. Het zal steeds meer gebreken gaan vertonen. Ik zal mijn vertrouwen daarom minder afhankelijk moeten maken van mijn lichaam.

 

schreeuwlelijkerd

Soms zou ik een schreeuwlelijkerd willen zijn. Iemand die explosief en theatraal het leven de huid vol scheldt. Hoe graag ik dit ook wil, ik ben het niet. Ik ben een vriendelijke, rustige man die zichzelf en het leven observeert en analyseert. Waar in het orkest van het leven de schreeuwlelijkerd met krachtige paukenslagen het ritme probeert aan te geven, ben ik de dirigent die het podium heeft verlaten en waakzaam, te midden van het publiek, het orkest observeert en met een nauwelijks merkbare beweging probeert bij te sturen.

Zie ook:
registreren en regisseren

onrust
ik wil verwarring zaaien
recycling

haatdragend

Veel mensen zijn haatdragend, dragen een bijna ondraaglijke last van haat, wrok en venijn met zich mee. Ik heb medelijden met hen. Maar hoe ik ook met hen lijd, ik kan ze niet helpen. Ze kunnen alleen zichzelf helpen door de emotionele bom te herkennen en erkennen waarop ze leven. De last zal op hun schouders blijven drukken totdat ze beseffen dat ze zelf de bron van hun haat zijn.

Zie ook:
genoegdoening
overlevers
anonieme vuilspuiters
traumaverwerking

ik of wij

Is de weg naar verlichting  een individuele weg of een gezamenlijke weg? Ik ontspan me en laat de vraag onbevangen tot me doordringen. Ik of wij is een door de geest geschapen illusie om te kunnen overleven binnen ruimte en tijd. Mijn bewustzijn, dat zich onttrekt aan ruimte en tijd, kent alleen ik en wij. Een keuze voor mezelf is een keuze voor de ander. Mijn weg is onze weg. Dit inzicht verlicht mijn geest.

Zie ook:
het klooster of de wereld
het kleine voertuig
ik of jij
ik en wij
gevoel van verbondenheid
medeverantwoordelijk

 

zwart gat

Ik heb moeite met geestelijk leiders die menen dat ze op grond van hun kennis van ‘heilige’ boeken recht hebben op een bijzondere status. Het feit dat ze psalmen en soera’s kunnen opdreunen maakt hen niet bijzonder, laat staan dat ze lichtende voorbeelden zijn voor anderen. Hun kennis is niet meer dan een zwart gat waarin gelovigen verdwijnen.