Categoriearchief: 2018

Alle columns die in 2018 zijn gepubliceerd.

player

Players zijn niet uit op een vaste relatie maar willen zo veel mogelijk mannen of vrouwen verliefd op hen laten worden. Het spelen met verliefdheid is een normale fase in de pubertijd die stopt zodra je merkt dat je er de ander emotioneel pijn mee doet. Sommigen gaan echter door. Zij vergroten er hun zelfvertrouwen mee. Zelf ben ik nooit een player geweest. Ik heb deze fase in de pubertijd overgeslagen. Dit werd onder andere veroorzaakt doordat ik tot mijn achttiende op jongensscholen heb gezeten. Het gemis van een normale pubertijd heeft mijn ontwikkeling nadelig beïnvloed. Zo ben ik lange tijd een naïeve romanticus gebleven. Het heeft me echter ook veel goeds gebracht. Zo is mijn zelfvertrouwen gegroeid door het observeren van mijn eigen gevoelens en die van anderen.

 

crisis

Op het moment dat je snel moet reageren, verliest het verstand het vaak van het gevoel maar juist dan bewijst het verstand haar nut. Dit nut komt je niet aanwaaien. Je dient jezelf voor te bereiden, van tevoren na te denken over hoe je het best in een crisis kunt handelen en hoe je een oplossing snel en gedisciplineerd kunt uitvoeren. De inspanning die voor deze voorbereiding nodig is maakt het voor velen onaantrekkelijk om ermee bezig te zijn. Zij denken ‘Ik zie wel wat er gebeurt.’ Ze rechtvaardigen hun gemakzucht met argumenten als: ‘Ik leef nu.’ en ‘Ik ben geen pessimist.’

 

niet één antwoord

‘Waarom leef ik?’ Er is niet één antwoord op deze vraag dat met kop en schouders boven alle andere antwoorden uitsteekt. Door je te verdiepen in de verschillende antwoorden ontdek je hoe ze elkaar aanvullen. Door je aandacht te blijven richten op de vraag ontdek je bovendien hoe betrekkelijk je antwoorden zijn en hoe ze in elkaar opgaan en verdwijnen. Het enige wat overblijft is de vraag, de oneindige honger van het bestaan.

Zie ook: het ene antwoord

 

kantelpunt in de democratie

Er is een kantelpunt in de democratie waarop de kans groot is dat het volk haar invloed op de macht kwijt raakt. Dit punt wordt bereikt wanneer een politicus 50% van de stemmen + 1 krijgt. Het gevaar is dat hij vanaf dat moment alle macht naar zich toe trekt. Ieder democratisch bestel kent regels om dit te voorkomen. Bijvoorbeeld: Wetgevende, uitvoerende en rechterlijke macht dienen gescheiden te zijn en een meerderheid van minimaal 75% van het parlement moet instemmen met een grondwetswijziging. In veel landen krijgen radicale autocraten echter nadat ze door meer dan 50% van de kiezers zijn gekozen de macht om op eigen houtje wetten te veranderen en rechters te benoemen. Zie Trump in Amerika, Orbán in Hongarije, Erdogan in Turkije en Poetin in Rusland. De Europese ervaring met fascisme laat zien wat de gevolgen hiervan kunnen zijn.

 

slachtofferpolitiek

Veel mensen meten zich een slachtofferrol aan om geen verantwoordelijkheid te hoeven dragen. Politici maken hier dankbaar gebruik van door te suggereren dat ze hen willen beschermen. Stimuleren hen niet om door middel van zelfonderzoek uit de slachtofferrol te stappen maar versterken het slachtoffergevoel door met een beschuldigende vinger te wijzen naar minderheden en migranten. Hiermee creëren ze nieuwe slachtoffers die op hun beurt ook weer nieuwe politici aantrekken die zeggen hen te willen beschermen.

 

stel dat ..

Stel dat het leven zinloos is. Dat het niet meer is dan wat de evolutie ons te bieden heeft. Een fysiek proces van leven, overleven en voortplanten. Waarom zouden we dan, behalve uit eigenbelang, nog aardig zijn voor elkaar? Waarom zouden we niet als een Romeinse keizer maximaal genieten van de mogelijkheden tot vermaak, ook al gaat dat ten koste van anderen? Is het de angst voor de hel die ons tegenhoudt? Maar is ons beeld van de hel ook niet het product van de evolutie? Een systeem van schuld en boete waarmee de kudde het individu dwingt zich aan haar regels te houden? Groepsdruk waaraan we niet kunnen ontsnappen, zelfs niet door de dood? En geldt dat misschien ook voor ons beeld van de hemel, de plaats waar empathie en mededogen vanzelfsprekend zijn? Is ook dit beeld niet slechts een evolutionair product dat is ontstaan om de groepsband te versterken en de overlevingskans te vergroten?

 

in de waan verkeren

Je kunt grofweg drie bewustzijnslagen onderscheiden. De eerste laag bestaat uit opvattingen en gevoelens vastgelegd in normen en waarden. De tweede laag bestaat uit spiritualiteit en liefde. De derde laag vormt het fundament voor de bovenste twee. Het besef dat alles met elkaar is verbonden in oneindige en onverdeelde scheppingskracht. Staande in deze derde laag wil je het liefst degenen uit de waan helpen die in de waan van de bovenste twee lagen leven.

Zie ook:
betrekkelijk
betrekkelijk (2)