Categoriearchief: 2012

Columns uit 2012 door Willem Razenberg op het spiritueel blog ‘zoeken vinden loslaten’.

stoïcijns

Het begrip stoïcijns heeft voor veel mensen een negatieve betekenis: cynisch, ongevoelig en gelaten. Dit is een simplificatie van het gedachtegoed van de stoïsche wijsbegeerte (300 v. Chr. – 200 n. Chr.). Deze stelt dat de dingen zijn zoals ze zijn, dat ze vastliggen. De negatieve betekenisgevers lijken zich te focussen op dit uitgangspunt. Ze gaan voorbij aan het tweede uitgangspunt van de stoïcijnen: Om niet te worden meegesleept door je emoties en door de rampen die op je weg komen is het belangrijk dat je middels de ratio inzicht krijgt in de aard der dingen en bepaalt hoe je er het best op kunt reageren.

 

Amen

Het is bijna zover. Het moment waarop we stilstaan bij het oude jaar en verwachtingsvol uitkijken naar het nieuwe jaar. Terwijl ik dit schrijf moet ik denken aan het nummer Amen van Leonard Cohen. Hij nam dit op toen hij 73 jaar was. De oorspronkelijke Hebreeuwse betekenis van Amen is: het zij zo, zo is het. In zijn melancholieke en poëtische stijl vraagt de zanger om liefde na de verschrikking. Hij eindigt ieder couplet met: Amen. Wat het verleden ook was en wat de toekomst ook zal brengen, accepteer het zoals het is. Amen.

YouTube: Amen

 

passie

Het woord passie stamt af van het Latijnse werkwoord voor lijden: pati. Het werd oorspronkelijk vooral gebruikt voor het passieverhaal, het lijdensverhaal van Christus die, gedreven door de liefde voor de mens, het lijden op zich nam om hem te bevrijden van zijn lijden. Deze onvoorwaardelijke inzet van je liefde voor een zaak gebruiken we nog altijd als betekenis voor het woord passie. Tot op de dag van vandaag spreken mensen die een passie voor iets hebben ons aan. We laten ons graag door hen motiveren of zoals het woord motiveren het zegt, we laten ons door hen in beweging zetten. Dat dit niet altijd even gemakkelijk is blijkt uit het woord passief. Dit is afgeleid van hetzelfde Latijnse begrip pati. Het betekent: lijdzaam, niet actief. De scheidslijn tussen passie en passief is taalkundig heel dun. Wanneer je stilstaat op deze scheidslijn ontdek je dat er zelfs geen verschil is.

 

heiligen

Heiligen zijn in de algemene beeldvorming mensen die door hun volmaaktheid onaantastbaar zijn. Er is geen kritiek op hen mogelijk. Ze voldoen aan een ideaalbeeld. Heiligen hebben echter ook hun beperkingen en gebreken. Zij zijn net als wij gebonden aan hun stoffelijk bestaan en op grond daarvan onderhevig aan kritiek. Wat hen onderscheidt van anderen is dat ze bewust in het leven staan. Zij concentreren zich vol overgave op wat op hun weg komt en ontdekken daardoor de zin van het leven. Sommige van hen vertalen dit in kennis of gedrag dat anderen inspireert. Deze geïnspireerde personen willen vaak alleen dit ene zien omdat het hun ideaalbeeld bevestigt. Zij beseffen niet dat volmaaktheid niet zit in één ding maar in alle dingen, ook in de onvolmaaktheid van de heilige.

 

gaan met die banaan

Er zijn van die dagen dat je in een cirkeltje blijft ronddraaien. Je hebt gedaan wat je moest doen. Er is niets wat je inspireert en de ellende lijkt steeds dichter naar je toe te kruipen. Vanochtend zat ik gevangen in zo’n spiraal. Toen ik me erop concentreerde moest ik denken aan de zegswijze: “Verstand op nul, blik op oneindig en gaan met die banaan.” Ik besefte dat hierin alle adviezen zitten die ik nodig had en schreef deze column.

 

je moet jezelf zijn

Het is gemakkelijk gezegd: Je moet jezelf zijn. Maar wat bedoelt men met: jezelf zijn? Wat levert de kracht en authenticiteit op die lijkt te worden bedoeld? Is het je persoonlijkheid die zich vormt in de interactie met je omgeving, de cultuur en tradities waarbinnen je leeft? Of is het je man- of vrouw-zijn, exploratief en strijdlustig of emotioneel intuïtief en zorgzaam? Of moet je op zoek gaan naar de oorsprong van je gedachten en gevoelens? Ik denk dus ik ben. Ik voel dus ik ben. Of moet je jezelf loslaten en gewoon zijn?

 

ironie

Het woord ironie stamt af van het Griekse eirōneíā, geveinsde onwetendheid. Het is bekend geworden door Socrates die met zijn vragen de onwetendheid van zijn gesprekspartners aantoonde. Op sommigen kwam dit over alsof hij de spot met hen dreef.

Ik stel mezelf voortdurend vragen die me confronteren met mijn onwetendheid. Op de momenten dat ik de grens van mijn weten bereik, moet ik glimlachen. Dit is geen ironische glimlach waarmee ik de spot drijf met mezelf. Het is de glimlach van de overgave