Categoriearchief: 2011

Columns uit 2011 door Willem Razenberg op het weblog spiritualiteit ‘zoeken vinden loslaten’.

zien

Vaak kijken we wel maar zien niet. Neem treinreizigers. Met een versteende blik staren ze voor zich uit. Ze kijken je aan maar zien je niet. Dit verandert zodra ze een bekende ontmoeten. Ze kijken elkaar aan en beginnen te stralen. Zelf zie ik ook niet altijd. Zo liep ik vandaag blind door de stad op weg naar een onbestemd doel. Vermoeid ging ik op een terras zitten en keek om me heen. Een man met een versleten boekentas keek mij aan. Ik glimlachte. Verrast door mijn glimlach lachte hij terug. In een flits zag hij mij en ik hem.

 

kijken, kijken en nog eens ..

Amateurschilders beginnen gelijk te schilderen wat hen opvalt. Professionele schilders nemen eerst het onderwerp in zich op en beginnen dan pas te schilderen, eerst de hoofdlijnen en dan de details. Ook in de communicatie richten we ons net als amateurschilders op wat als eerste opvalt. In de communicatie is het echter belangrijk dat je pas handelt nadat je alle aspecten van iemand hebt waargenomen. Wanneer je in diens hart kunt kijken en de context ziet waarin hij of zij leeft. Het moment van handelen breekt aan wanneer je standvastig en rustig blijft kijken. Wanneer je geest leeg is en je door iemands mogelijkheden en beperkingen heen kijkt alsof ze zijn opgelost. Het moment waarop inzichten, gevoelens en daden samenvallen.

 

zoeker

Willem, heb jij het antwoord op alle vragen?

Het lijkt er op dat de vragensteller ervan uitgaat dat er een allesomvattend antwoord bestaat en dat ik het misschien heb. Ik heb dit antwoord niet. Ik ben een zoeker en al zoekende vind ik antwoorden die mijn gevoel en blikveld verruimen. Ik ben als het kind dat ik vandaag zag turen naar een insect in het gras, het oppakte, terugzette en verder liep. Ik ben zowel het kind als de observator van het kind. Het zijn deze observaties die ik je aanreik. Je zult zelf hun waarde moeten bepalen, ze terugzetten en verdergaan.

 

lone wolves

In onze poging anderen te overtuigen doorlopen we vaak drie fases. In de eerste fase maken we gebruik van rationele argumenten. In de tweede fase van krachtige emotionele termen en non-verbale signalen. In de derde fase proberen we met geweld de ander te overtuigen. Bijvoorbeeld door iets stuk te gooien of door de ander lichamelijk of geestelijk pijn te doen.

Of het zover komt is voor een belangrijk deel afhankelijk van het vermogen van de ander om zich open te stellen voor wat je hem wilt vertellen. In het politieke en religieuze debat is dit vermogen vaak ver te zoeken. Als eenling kun je op dat moment steun zoeken bij medestanders, je neerleggen bij de situatie of je wordt een eenzame strijder, een lone wolf. Je probeert met geweld de ander te overtuigen.

Wil je weten of de lone wolf ook in jou huist, stel jezelf dan de volgende vraag: Je woont in nazi Duitsland voor het uitbreken van de tweede wereldoorlog. Iedereen is lyrisch over Hitler. Jij bent helderziend en overtuigd van je voorspellende gaven. Je voorziet het bloedbad dat hij zal aanrichten. Er is niemand die naar je luistert. Je hebt een pistool en de kans om Hitler neer te schieten. Wat doe je?

Zie ook: radicalisering

 

goddelijk feestje

Aan het einde van zijn leven komt een man bij god. Heb je wat voor me meegebracht vraagt god? Nee zegt de man. U hebt alles al. Heb je helemaal niks vraagt god? Nee zegt de man. Wilt u misschien mijn leven? God glimlacht, dat heb ik al. Kom binnen je hebt een feestje verdiend. Nee, bedankt zegt de man, mijn leven was al een feest. Ik ga verder. Oké, zegt god glimlachend, goede reis!

Zie ook:
paradijs
een goddelijk persoon

 

stilstaan en verdergaan

We worstelen als mens voortdurend tussen stilstaan en verdergaan, tussen het verlangen naar geborgenheid en het verlangen naar verandering. Deze worsteling kleurt in sterke mate onze relaties. Aan de ene kant willen we de zekerheid van een partner die bescherming en troost biedt. Aan de andere kant willen we iemand die ons inspireert met iets nieuws. Wanneer echter de partner, op zoek naar inspiratie, zich te veel op zijn werk of hobby richt dan voelen wij ons buitengesloten en eisen we dat hij zich terugtrekt in de relatie. Wanneer hij vervolgens tot stilstand komt dan verwijten we hem een gebrek aan passie. Passie waaraan we ons willen optrekken om verder te kunnen gaan.

Zie ook: passie

 

wysiwyg

Het acroniem WYSIWYG verwijst naar de vorm van programmeren waarbij je direct op het scherm ziet wat de gebruiker zal zien. Het zijn de beginletters van: What You See Is What You Get.

Sommige mensen passen dit principe op een bijzondere manier toe. Zij denken: Wat je niet ziet is er niet. Ze plaatsen bijvoorbeeld een gipswand voor een verrotte muur.

Enkele jaren later blijkt hun werk een hoop ellende op te leveren, zoals: verrotte balken. Of in de computerwereld: programmering waar niemand wijs uit kan worden.

Het meest irritant zijn degenen die dit prutswerk proberen te verstoppen achter een air van ‘deskundigheid’ omdat ze denken: What you see is what you get.