Categoriearchief: 2007

Columns uit 2007 door Willem Razenberg op het spiritueel blog ‘zoeken vinden loslaten’.

toegevoegde waarde

Veel nieuwe managers vormen zich een beeld van de organisatie door persoonlijke gesprekken te voeren met medewerkers. Door dit te doen creëren ze een vertrouwensband. Dit vertrouwen is echter slechts een voorwaarde voor datgene waarop ze uiteindelijk worden beoordeeld. Als nieuweling zullen ze ook moeten bewijzen dat ze een toegevoegde waarde hebben voor de organisatie. Niet iedereen heeft dit of kan dit op korte termijn laten zien. Sommigen misbruiken de informatie uit de introductiegesprekken dan ook om te bepalen wie hun potentiële vijanden zijn en wie hun bondgenoten. Samen met deze bondgenoten onderzoeken ze hoe ze hun tegenstanders kunnen bestrijden. Leiders als Jack Welch van General Electric verving deze managers door mensen die bereid waren hun nek uit te steken, die lieten zien dat ze een toegevoegde waarde hadden voor de organisatie. Met dit beleid realiseerde hij een waardevermeerdering van het bedrijf van vele miljarden dollars.

Zie ook: toegevoegde waarde (2)

 

verlossing

Een van de belangrijkste kenmerken van een cultuur is de opvatting over de relatie tussen leven en dood. In de westerse cultuur is het leven heilig. Je dient het volledig op te souperen inclusief het lijden. Je moet dit lijden tot aan het einde ondergaan om er na de dood van te worden verlost. Niet iedereen deelt deze opvatting. In de opvatting van sommige moslims word je verlost door als martelaar te sterven in de heilige strijd tegen de ongelovigen. Het zwaard van de verlossing snijdt voor hen aan twee kanten. De eer van de familie groeit door het offer dat ze brengen en zelf worden ze verlost in een hemelse orgie. Wat de westerse cultuur en moslim cultuur met elkaar delen is dat ze tot het uiterste gaan in het verlangen naar verlossing. Wat ze niet beseffen is dat verlossing ook kan worden verkregen door het leven ten volle te leven. Door niet de dood maar het leven centraal te stellen. Hierdoor verlost het leven zich van de dood.

 

apenrots

Het observeren van apen in een dierentuin kan je veel leren over jezelf en over je leidinggevenden. Neem het alfamannetje bij chimpansees. Hij deelt gunsten uit, maakt zich groot door zijn haren rechtovereind te zetten en probeert de omgeving in de gaten te houden vanaf het hoogste punt op de rots. Veel leidinggevenden doen hetzelfde. Door te bluffen, hun macht te laten zien en door over alles geïnformeerd te willen zijn proberen ze hun positie boven op de rots vast te houden. Ze eisen de grootste auto op, de hoogste kamer van het gebouw en de beste parkeerplaats bij de ingang. Verjagen de vrienden van de vorige leidinggevende en zetten door hen zelf aangenomen medewerkers op strategische posities. Reageren agressief op hen die een bedreiging vormen. Wanneer ze zich geïrriteerd of onzeker voelen laten ze zich vlooien door hun ondergeschikten. Deze likken hun hielen en proberen hen na te apen.

 

formuledenkers

Wie kent ze niet? Managers die hun handelen baseren op formules. Doen medewerkers niet wat je wilt? Versterk de hiërarchische lijn. Communicatieproblemen? Versterk de afdeling personeelszaken. Formuledenkers gaan er van uit dat wanneer alle elementen van de formule zijn ingevuld het doel vanzelf wordt bereikt. De meeste formules zijn echter dodelijk voor de passie en het initiatief van medewerkers. Hoewel ze nuttig zijn, moet je ze ook los kunnen laten. Dit vermogen ontwikkel je door zelfreflectie en zelfkritiek. Er zijn maar weinig bedrijven die hierin investeren. Waarschijnlijk omdat het niet in een formule past.

 

weerstand

Ik merk dat ik me steeds vaker afsluit voor het nieuws. Van berichten over private equity fondsen tot berichten over mishandelingen en ontvoeringen. Van mensen die zichzelf slachtoffer voelen tot zelfmoordenaars die denken geheiligd te zijn in het leven en in de dood. Mijn weerstand verbaast me. Ben ik moe van het mezelf verdiepen in mensen en situaties of is er iets anders aan de hand? Voel ik me misschien machteloos omdat ik onvoldoende mensen kan mobiliseren voor de oplossingen die ik zie? Of leer ik de wereld te accepteren als een feit dat zich onttrekt aan iedere controle? Deze morgen kwam er een einde aan al mijn vragen. Mijn weerstand brak toen ik hoorde dat het slachtoffer van de bijlmoord in Roosendaal de zoon is van een vroegere bekende.

 

romantiek

Na de emotionele explosie van de Franse revolutie begon rond 1800 de periode van de romantiek: terug naar de natuur. Naar het natuurlijke paradijs dat open staat voor de ongecompliceerde mens. Het gevoel, de subjectieve ervaring, werd het nieuwe criterium aan de hand waarvan het leven werd beoordeeld. De romantiek is nog steeds springlevend. Er zijn nog altijd grote groepen mensen op zoek naar de reikwijdte en diepgang van hun gevoel. De een doet dit door zijn natuurlijke driften uit te diepen. Een ander gaat op zoek naar het zachte geluk. Weer een ander zoekt het in de esoterie. Velen van hen zijn slaaf van hun eigen gevoel. Missen de aansluiting met het filosofische gedachtegoed uit dezelfde periode. Zo is er volgens Johann Gottlieb Fichte een synthese nodig tussen het ik en het niet-ik. Hegel werkte dit uit toen hij stelde dat in de synthese de eigenschappen van these en antithese behouden blijven. Voor de meeste gevoelszoekers is deze boodschap aan dovemansoren gericht. Zij zijn niet in staat een synthese tot stand te brengen tussen hun denken en voelen. Missen daardoor de aansluiting met het modernisme en postmodernisme.

Zie ook:
drie-eenheid
postmodernisme

 

verlichting

We willen graag het leven begrijpen, er grip op hebben. Wanneer dit niet lukt gaan we op zoek naar een hogere macht, kerk of overheid, die alles wel begrijpt. Tijdens de verlichting ontdekten we dat we deze hogere macht niet nodig hadden. Dat we zelf met het verstand een antwoord konden geven op onze vragen. Deze individualisering van de kennis heeft ons blind gemaakt voor andere invloeden, zoals de Nederlandse cultuur die de Franse onderwijsfilosoof Victor Cousin begin 1800 zo treffend omschreef als: Je moet er op je hoede zijn voor behoudzucht en voor een soort onverschilligheid die voortvloeit uit het nationale flegma. Hierdoor hebben we niet in de gaten dat de rede niet door iedereen even belangrijk wordt gevonden. Er zijn nog steeds grote groepen mensen die op zoek zijn naar machten die alles kunnen verklaren. Van goddelijke machten tot antwoorden doorgegeven via de traditie. Krampachtig verdedigen zij deze tegen de invloed van de rede. Gedragen zich als de Franse koningen die ten onder gingen in de door de verlichting ontketende revolutie in 1789.

Zie ook:
zelfgenoegzaam
verlichting 2.0
kerk en staat
scheiding kerk en staat
theocratie
kerk en staat in de moslimwereld