Categoriearchief: 2006

Columns uit 2006 door Willem Razenberg op het spiritueel blog ‘zoeken vinden loslaten’.

proost

Ben je ook een van degenen die aan het einde van het jaar stil staan bij alles wat er is gebeurd en wat er nog te wensen over blijft? Schuif je de uitvoering ook voor je uit of laat je het afhangen van het winnen van de loterij? Wanneer je deze herhaling van zetten wilt beëindigen dan zul je antwoord moeten geven op vragen als: Blijf ik me verstoppen of laat ik zien waar ik voor sta? Blijf ik uitgaan van de solidariteit van anderen of neem ik mijn lot in eigen handen? Ontkurk ik de champagne of laat ik hem liggen tot volgend jaar? Proost!

 

doorzetter

In het laatste jaar van de lagere school heb ik bij mijn vader in de klas gezeten. Hij eiste in dat jaar veel van zichzelf en van mij. In zware omstandigheden schiep hij ruimte waarin het leven zich kon manifesteren. Een leven dat werd gekenmerkt door de uitdrukking: waar een wil is, is een weg. Een weg die hem voerde langs in stilte beleden pijn en verdriet. Hij was met zijn persoonlijkheid een voorbeeld van hoe je de grenzen van het leven kunt verleggen.

 

Sisyphusarbeid

Sisyphus probeerde de dood te slim af te zijn. Als straf moest hij van Zeus een rotsblok tegen een berg omhoog rollen. Iedere keer wanneer hij de top bijna had bereikt, rolde de rots weer naar beneden waardoor hij opnieuw moest beginnen. Ook ik probeer de dood te overwinnen, de grens van het leven te verleggen. Ook mijn werk kent geen einde. Ik ben de beweging en de stilstand, de sjouwer en de rots. Haar kracht is mijn kracht.

 

betrekkelijk

Ik ervaar regelmatig de betrekkelijkheid van het leven. Het is niet zo dat ik op dergelijke momenten het leven bagatelliseer. Ik ervaar dat de sluier van de tijd wordt opgetild. Dat het leven zich in al haar naaktheid aan me openbaart. Het is alsof ik zittend boven op een berg de door de tijd begrensde schoonheid van het leven in het dal beneden me zie en besef dat ook ik in een eigen wereld leef. Dit besef wekt de glimlach van de betrekkelijkheid bij me op. Een kostbaar sprankelend vrijheidsgevoel dat ontsnapt aan het rad van avontuur waarin ik mijn waarde ontleen aan een vergelijking met iets anders.

Zie ook:
betrekkelijk (2)
verwondering

 

traumaverwerking

Bij trauma’s horen emoties die moeten worden verwerkt. Wanneer je dit niet doet komen ze terug totdat je ze hebt doorleefd. Je zult ze moeten herkennen, erkennen en loslaten. Dit geldt niet alleen voor machteloosheid, pijn en verdriet maar ook voor woede en haat.

Het heeft geen zin om jezelf te verstoppen voor je emoties door je af te zetten tegen de oorzaak ervan of tegen de dader. Het zijn jouw emoties. Je bent zelf verantwoordelijk voor de verwerking ervan. Het maakt niet uit of je dit rechtvaardig vindt of niet.

Stel, naast het voorgaande, ook vast in hoeverre je geen slachtoffer bent geweest. Misschien heb je jezelf, toen het gebeurde, kunnen afsluiten voor de meest heftige emoties. Misschien heb je anderen kunnen helpen. Of misschien ben je na afloop bewuster gaan leven.

Tot slot, je hebt uiteraard het recht om je emoties weg te stoppen en er niet over te praten. Misschien ben je een van de weinigen die dit lukt of die dood gaat voordat ze gaan opspelen. Wanneer je in reïncarnatie en karma gelooft dan is dit niet zo verstandig.

 

seksueel misbruik

Wanneer een eend uit het ei komt dan volgt het elk willekeurig object, denkend dat het de moeder is. Een dergelijk proces vindt ook plaats bij de ontluikende seksualiteit. Zij heeft de neiging zich te hechten aan alles wat op haar weg komt. Zo blijken veel objecten waar een fetisjist zijn of haar gevoelens aan ontleent, een relatie te hebben met de eerste seksuele ervaring. De impact van dit gegeven is soms gigantisch. Wanneer bijvoorbeeld een jongen zijn eerste seksuele ervaring heeft opgedaan met een volwassen man dan is er een kans dat hij, ondanks dat hij hetero is, gaat twijfelen aan zijn identiteit. Deze twijfel wordt versterkt door het feit dat hij niet op eigen kracht de nuances van zijn gevoel heeft ontdekt. Zijn gevoelens werden bepaald door iemand die in ervaring en macht boven hem stond. Indien het misbruik gepaard ging met angst en pijn dan is de schade nog groter. Hij zal dan niet alleen een identiteitscrisis moeten overwinnen, hij zal ook een trauma moeten verwerken.

 

schandpaal

In de eed die een advocaat aflegt staat: ‘Ik zweer (beloof) getrouwheid aan de koning, gehoorzaamheid aan de grondwet, eerbied voor de rechterlijke autoriteiten en dat ik geen zaak zal aanraden of verdedigen, die ik in gemoede niet gelove rechtvaardig te zijn.’

Bij de vraag of iets rechtvaardig is dient de advocaat een ethische afweging te maken tussen het belang van het individu en dat van de maatschappij. Sommigen leggen deze afweging naast zich neer. Zij zoeken slechts naar vormfouten om hun cliënt vrij te krijgen.

Hiermee maken ze niet alleen misbruik van het systeem. Ze gedragen zich ook onverantwoordelijk. Ze zijn niet, zoals het woord ver’antwoord’elijk aangeeft, bereid en in staat een antwoord te geven op de vraag waarom ze kiezen voor het recht van de verdachte tegenover dat van het slachtoffer, de maatschappij.

Helaas maakt de vertrouwelijkheid tussen advocaat en cliënt het onmogelijk om publiekelijk verantwoording af te leggen. Wanneer de beroepsgroep er echter niet in slaagt om zich te verantwoorden dan loopt zij het risico dat het publiek de advocatuur aan de schandpaal nagelt of aan eigenrichting gaat doen.