Categoriearchief: 2005

Columns uit 2005 door Willem Razenberg op het spiritueel blog ‘zoeken vinden loslaten’.

respect

Ik heb het laatste jaar veel contact gehad met buitenlanders. In deze contacten kan ik het niet nalaten om te vragen wat zij van Nederlanders vinden. De meesten zijn niet gewend aan zulke directe vragen. Het is juist deze openheid en directheid die ze vervolgens roemen. Een Engelsman noemt ons outspoken, een Duitser locker en een Belg noemt ons vrij. Het is leuk om dit over jezelf te horen. Ik ben immers ook Nederlander. Ik vraag echter wel door. Ik heb namelijk gemerkt dat veel buitenlanders zich eerder positief uitlaten dan negatief. Ze zijn bang dat ze je door een te grote directheid zullen kwetsen. Wanneer ik dit doe komt de keerzijde van de medaille naar boven, begrippen als arrogant, losgeslagen en betweterig. Ik ben hierdoor gaan nadenken over onze cultuur. Ik ben tot de conclusie gekomen dat we minder respectvol zijn dan we denken. We vinden dat het van respect getuigt wanneer je zonder omwegen, assertief en provocatief je mening kenbaar maakt. Als iemand dat kwetsend vindt dan is dat volgens ons zijn probleem. Immers: “Het moet kunnen, je moet jezelf kunnen zijn.” Als iemand anders echter hetzelfde doet dan staan we op onze achterste benen. Deze zelfoverschatting maakt ons blind voor wat respect inhoudt. Respect is niet luidruchtig je mening verkondigen en emotioneel eisend om opheldering vragen. Respect is jezelf openstellen voor de ander. Geen conclusies trekken voordat je alle informatie tot je hebt laten doordringen.

Zie ook: respect (2)

 

schrijver 2

Ik ben geen woordkunstenaar die, kwistig strooiend met de taal, een bijzondere sfeer weet te creëren. Taal is voor mij een instrument. Het is het raam dat ik open om de wereld van de ziel toegankelijker te maken. Een wereld die geen woorden kent. Waarin de ene betekenis voortkomt uit de andere. Een wereld die vorm krijgt in het raamwerk van mijn schrijven. In mijn columns en boeken laat ik u door verschillende ramen kijken, nu eens mystiek dan weer zakelijk. Naar datgene wat ik soms in een fragment van de tijd terugvind en dat ik steeds weer moet loslaten om de rijkdom te kunnen ervaren. Een rijkdom waar ik graag ruimte voor maak omdat ze opborrelt uit het helderste weten, het zuiverste gevoel.

 

stelling-tegenstelling

Wanneer de groenteboer op de markt roept ‘Heerlijke sinaasappelen!’ dan heb je, ook al lust je geen sinaasappelen, de neiging er tegenin te gaan. Je kijkt er kritisch naar: een tegenstelling. Politici hebben geleerd om niet vanuit een tegenstelling te reageren. Met omslachtig geformuleerde antwoorden omzeilen ze de stelling van de journalist. Zelf ben ik niet zo gehaaid. Ik onderga de natuurlijke drang om tegen een stelling in te gaan. Dit irriteert me, ik wil niet blind reageren op stellingen. Ik stel liever vragen. Vragen leiden echter tot antwoorden die ook weer stellingen zijn. Misschien is het beter om helemaal niets te doen. Dit is trouwens een stelling die weer een tegenstelling oproept. Ben ik nu ook een politicus?

 

Duits

In het boek ‘ik wil iets anders, iets nieuws’ geef ik aan hoe je denken, voelen en doen op elkaar kunt afstemmen. Mijn inzicht heeft zich na het schrijven van dit boek verdiept. Zo ben ik me bewust geworden van de wijze waarop mijn denken informatie verwerkt. Dit gaat minder snel dan ik dacht. Een groot deel van de indrukken die ik in de loop van de dag verzamel blijken in een tijdelijke buffer te worden opgeslagen en pas tijdens de slaap te worden verwerkt.

Zo ben ik vorig jaar op vakantie geweest in Egypte. Toen ik terugkwam heb ik nog minstens twee weken gedroomd van piramides en tempels. Het was alsof mijn neurologische computer nog niet klaar was met de verwerking van de gegevens. Onlangs heb ik twee trainingen gegeven in het Duits. Deze waren een groot succes. De dagen daarna sliep ik onrustig. In mijn dromen was ik bezig teksten in het Duits te vertalen. Ik heb nooit Duitse conversatie gehad. Wanneer ik in Duitsland op vakantie was dan stelde ik liever geen vragen omdat ik twijfelde over hoe ik mijn vraag het best kon vertalen.

Wat heb ik tijdens de trainingen gedaan waardoor ze zo succesvol waren? Mijn succes als trainer is gebaseerd op twee elementen. Mijn vermogen om me over te geven aan mijn gevoel en mijn vermogen om zaken tot de kern terug te brengen. Tijdens de training vertrouwde ik erop dat ik wist wat ik wilde vertellen en heb ik vrij baan gegeven aan mijn gevoel. Hiermee heb ik uiteindelijk de communicatiebarrière overbrugd.

 

stijl

Ik studeerde af met muurschilderen, grafiek en film.
Nu eens was mijn werk abstract dan weer realistisch.
Ik leg me nog altijd niet vast op één stijl.
Als trainer en coach hanteer ik diverse communicatiestijlen.
Als schrijver produceer ik poëtisch en analytisch werk.
Nu eens tol ik rond dan weer beweeg ik me voort langs onzichtbare wiskundige lijnen.
Ik spin een levenskoord met pluizige knopen en microscopisch dunne draden.
Op het weefgetouw van de oneindigheid is het één stijl.

 

Etty Hillesum

Een vrouw waar ik een grote bewondering voor heb is Etty Hillesum. In de tweede wereldoorlog werkte zij voor de Joodse Raad in Westerbork. Als vrijwilligster had zij meer rechten dan andere Joodse gevangenen. Hierdoor kon ze brieven sturen naar vrienden buiten het kamp. Uit deze brieven komt een liefdevolle vrouw naar voren die in staat was om binnen de gruwelijke omstandigheden waarin ze verkeerde anderen te steunen. Deze naastenliefde belemmerde haar niet om haar bewustzijn te koesteren en te laten groeien. Een belangrijk moment in deze groei is haar vertrek uit Westerbork. Nadat ze op alle manieren had geprobeerd om voor haar familie uitstel te krijgen is ze samen met hen op transport gesteld naar Auschwitz waar ze in 1943 is vermoord. Volgens de overlevering besloot ze om niet bij haar familie in de wagon plaats te nemen. Ze had afzondering nodig om tot zichzelf te komen. Ze wist dat de toekomst weinig goeds voor haar zou brengen. Ik weet niet of ze de persoonlijke ruimte en rust in de trein en in Auschwitz heeft gevonden. Misschien zijn haar menselijke beperkingen geëxplodeerd en is haar bewustzijn in de knop gestorven. Maar is het niet het mooie van de knop dat ze de bloem al in zich draagt? Zie: Citaten Etty Hillesum

 

onderbuikgevoel

Ik train veel bij bedrijven waar de pionier nog aan het hoofd van het bedrijf staat. Hij ziet vaak de motivatie van zijn medewerkers vervagen onder druk van formuledenkers. Rationalisten die menen dat het bedrijfsresultaat wordt gewaarborgd door strak uitgelijnde formules. Voor een pionier zijn management- en verkoopmodellen een noodzakelijk kwaad, geen doel. Zijn doel is het onderbuikgevoel dat rijpt in het hart en zich vertakt in het hoofd en in de handen.