Categorie: 2022

Alle columns gepubliceerd in 2022 op weblog spiritualiteit – zoeken vinden loslaten. Schrijver op dit spiritueel blog: Willem Razenberg.

Bardo

Bardo was voor mij een van de topfilms in het afgelopen jaar. De film deed me denken aan het meesterwerk van Visconti ‘Death in Venice’. Met verstilde beelden vertraagde deze film mijn geest waardoor ik kon reflecteren op mezelf. De film Bardo van de regisseur Alejandro Iñárritu had hetzelfde effect. Bardo is de Boeddhistische term voor de overgangsfase tussen leven en wedergeboorte. Waar Visconti als thema koos voor de ontwakende homoliefde bij de aan cholera stervende hoofdrolspeler, koos Iñárritu voor de immigrant die gevangen zit tussen twee culturen. Door de film werd ik me bewust van het spanningsveld waar ik zelf in zit. Het is alsof mijn leven door de ziekte van Parkinson vertraagt en ik in het bardo beland. Door de ziekte ben ik in gesprekken steeds minder alert en direct. Steeds vaker ben ik de stille waarnemer van eigenschappen en processen die ieder mens in zichzelf moet leren herkennen, erkennen en hanteren.

Zie ook:
ronddolen
krimpende wereld
spinnenweb
de hals van de zandloper
vagevuur

schoonzoon en schoondochter

Het voorvoegsel schoon- is een leenvertaling van het Franse beau en belle. In Frankrijk was het vanaf de 13e eeuw een hoffelijke aanspreekvorm voor personen die door een huwelijk in de familie traden. Voor mij reikt het voorvoegsel schoon- verder dan deze oorspronkelijke betekenis. Voor mij verwijst het naar de bijzondere plaats die mijn schoonzoon en schoondochter in mijn hart hebben. Ze hebben deze plaats niet gekregen door hun huwelijk maar doordat ik me in hen heb verdiept. Wanneer ik dat doe probeer ik door de diverse lagen van iemands persoon tot in de kern van diens persoonlijkheid te kijken, tot in de bron van scheppingskracht en liefde. Vanaf het moment dat ik dat bij hen deed werden ze deel van de onvoorwaardelijke liefde in mij. De band die daardoor ontstond kan nog wel praktisch worden verbroken maar nooit meer gevoelsmatig.

Zie ook: gewoon liefde

de brutalen hebben de halve wereld

Ik had niet gedacht dat de uitdrukking ‘de brutalen hebben de halve wereld’ ooit nog zoveel betekenis voor me zou krijgen. Dit gebeurde toen ik aan Poetin dacht. Hij is exemplarisch voor de uitdrukking. Het woord brutaal stamt van het Latijnse brutus ‘plomp, gevoelloos’ en is via het Franse brutal ‘onbeschaafd, grof, wreed, beestachtig’ in het Nederlands doorgedrongen. Hier heeft het de afgezwakte betekenis van ‘vrijpostig, aanmatigend, onbeschaamd’. Deze betekenis klinkt door in het advies dat in de uitdrukking besloten ligt ‘Je bereikt niets in het leven wanneer je niet opkomt voor jezelf.’ Wat Poetin doet is niet opkomen voor zichzelf of voor zijn landgenoten. Hij denkt dat hij met beestachtig geweld de helft van het door communisten veroverde Sovjetimperium mag en kan heroveren.

anonieme overlevers

Ik besef opeens hoe vaak mijn aandacht is gericht op de opstandelingen en vluchtelingen in dictatoriaal geleide landen als Rusland en China en bijna nooit op de anonieme overlevers. De miljoenen mensen die zich voortdurend afvragen hoe ze zich moeten gedragen om geen collaborateur of slachtoffer te worden van het regiem. Overlevers die zich richten op de liefde en zorg voor hun gezin en contacten met vreemden uit de weg gaan. Onbekenden die ze op straat tegenkomen groeten ze niet omdat een glimlach kan worden uitgelegd als steun voor een opstandeling. Thuis durven ze zich niet kritisch uit te spreken over het regiem omdat ‘muren oren hebben’ en kinderen het zouden kunnen doorvertellen.

Zie ook:
zestig jaar later
Wat zou ik doen?
van kwaad tot erger
aanpassingsvermogen
op zoek naar rust
Chinese lankmoedigheid
geplet door de kudde
een leven van hard werken
Zo kun je toch niet gelukkig zijn!

aftakelen

Mijn gevoel van zekerheid blijkt sterk verbonden te zijn geweest met het gevoel van zekerheid dat mijn lichaam mij bood. Nu deze zekerheid begint te verbrokkelen kan ik een paar dingen doen. Ik kan krampachtig proberen de brokstukken bij elkaar te houden of ik kan het verbrokkelen zien als aftakelen. Het niet zien als een verlies maar als een vanzelfsprekend proces aan het einde van een reis. De oorspronkelijke betekenis van aftakelen is ‘een zeilschip ontdoen van de takelage, van de zeilen en kabels’. Nadat de zeeman dit heeft gedaan kan hij het schip verlaten en de vaste wal betreden. Het tijdloze moment van rust en vreugde ervaren tussen het einde van de reis en het begin van een nieuwe reis.

Zie ook: de hals van de zandloper

gemakzucht en winstbejag

Ik was in het afgelopen jaar afhankelijk van twee bouwtechnische bedrijven waar ik zwaar in teleurgesteld ben. Het eerste bedrijf bleek een beunhaas te zijn die loog, slecht werk leverde en dreigementen uitte toen ik daarover mijn beklag deed. Het tweede bedrijf leek een goede naam te hebben maar bleek in de kleine lettertjes de schade die ze hadden veroorzaakt van de hand te wijzen. Ik vraag me af waardoor mijn gevoel van teleurstelling wordt veroorzaakt. Gravend in mezelf kom ik tot de volgende conclusie: Door mijn leeftijd en ziekte ben ik minder bedachtzaam geweest bij de uitbesteding van de twee klussen. Daarnaast heb ik, toen ik zelf ondernemer was, me altijd laten leiden door het principe ‘afspraak is afspraak’. Ook probeerde ik meer voor mijn klanten te doen dan zij redelijkerwijs van mij mochten verwachten. De bedrijven waarin ik teleurgesteld ben hanteren deze principes niet. Zij laten zich leiden door gemakzucht en winstbejag.

Zie ook:
hebzucht
opgelicht
doorgeslagen in individualisme
recht