Auteurs: Willem Razenberg


Over Willem Razenberg

Schrijver en eigenaar van het spiritueel blog 'zoeken vinden loslaten'.

boodschap voor toekomstige generaties

Ik zou een boodschap na willen laten voor toekomstige generaties. Een bezielende gedachte die van generatie op generatie wordt doorgegeven. Wanneer ik hierover nadenk besef ik de absurditeit van mijn wens. Een dergelijke boodschap zou een dogma worden en de illusie wekken dat er iets goeds uit voort zal komen wanneer je jezelf eraan vasthoudt. Het goede kan niet worden vastgehouden, laat staan dat het kan worden vastgelegd in een boodschap. Het goede is het kloppend hart van de schepping. Je vindt het in het hier en nu door de tegenstellingen in de schepping met begrip en mededogen te beschouwen.

Zie ook:
gevoelens die blijven
onveranderlijk

twee levens

Ik zat zojuist op het toilet en dacht: Wat bijzonder toch, ik ben een scheppend creatief mens en tegelijk een afval producerende machine. Dit bracht me bij een vraag die ik mezelf een paar dagen geleden stelde toen ik naar een oorlogsdocumentaire keek. Hoeveel mensen zullen er in een oorlog zijn die twee levens leiden? Een leven van creatieve, hoopvolle en liefdevolle momenten en een leven van vernietigende, wanhopige en woedende momenten? Dit leidde tot een nieuwe vraag: Hoeveel mensen leven met de angst gedoemd te zijn tot een leven in de hel terwijl ze een leven in de hemel ambiëren?

Zie ook:
twee gezichten
exclusief denken

twee gezichten

Veel kunstenaars hebben twee gezichten. Wat ze in hun kunst laten zien en wat ze in hun persoonlijk leven laten zien. Neem Vincent van Gogh. Zijn schilderijen tonen je de heldere zonnige kant van zijn ziel. Zijn persoonlijk leven toont je zijn donkere emotioneel instabiele kant. We hebben allemaal twee gezichten. Misschien niet zo extreem als van Gogh, maar toch.. Hoeveel mensen hebben niet momenten van helder bewustzijn terwijl de buitenwereld slechts de oppervlakkigheid van hun dagelijks leven ziet?

Zie ook:
twee levens
profeet in eigen land
mijn columns en ik

ethisch vraagstuk

Moet je gehoor geven aan een bevel om met militaire middelen de vrijheid van andere landen aan te vallen of aan een bevel om je eigen vrijheid te verdedigen? Ik stel mezelf deze vraag nu ik in de afgelopen week op twee manieren met de oorlog in Oekraïne ben geconfronteerd. De mobilisatie van reservisten in Rusland en filmpjes waarin Russische tanks door Oekraïense militairen werden vernietigd. Toen ik naar de filmpjes keek was ik onder de indruk van de moed van de Oekraïners die van dichtbij, midden op straat, raketten afvuurden op de tanks. Direct daarna drong tot me door dat er mensen in de tanks zaten die werden gedood. Ik denk terug aan mijn vraag en besef de onvermijdelijkheid van de strijd waartoe Russen en Oekraïners worden gedwongen. Dit besef biedt geen antwoord maar wekt wel mijn mededogen op. Het ethisch vraagstuk valt daarbij even in het niet.

Zie ook:
ethisch reveil
schaamteloos

ronddolen

Welk beeld past beter bij het leven dan dat van een doolhof? Een doolhof waar je op zoek gaat naar de uitgang, naar de zin van het leven. Echter iedere keer dat je hem denkt te hebben gevonden blijk je een doodlopende weg te zijn ingelopen. Je blijft ronddolen totdat je ontdekt dat er geen uitgang is. Dat de zin van het leven verborgen ligt in de rust en stilte op het moment dat je tot bezinning komt.

Zie ook:
dwalen
ik wil verwarring zaaien
ik zou een boek kunnen schrijven

ontstaan en groei van de vrije wil

Er zijn drie factoren die bepalen wie je bent en wat je doet: genetische aanleg (zoals introvert of extravert), omgeving (zoals opvoeding en cultuur) en vrije wil. Veel neurobiologen denken dat de vrije wil niet bestaat. Volgens hen zijn de keuzes die we maken te herleiden naar aanleg en omgeving. Zelf denk ik dat ieder mens in potentie een vrije wil heeft maar dat maar weinig mensen er maximaal gebruik van maken. De vrije wil groeit in de prefrontale cortex waar je besluiten neemt op grond van een rationele weging van neurobiologische processen en informatie uit de omgeving. In plaats van de zelfreflectie en zelfkritiek die hiervoor nodig is kiezen de meeste mensen voor een minder inspannende weg. Zij laten zich instinctief leiden door de neurobiologische processen in hun hersenen en door hun omgeving.

Zie ook:
spiritualiteit en de hersenen
zelfbewustzijn
cogito ergo sum
entropie en homeostase

circulaire deeltjesversneller

Een circulaire deeltjesversneller bestaat uit een in een cirkel opgestelde buis. In deze buis worden geladen deeltjes, met behulp van de tegengestelde krachten in een elektrisch veld, tot dicht bij de lichtsnelheid versneld. De aantrekkende en afstotende krachten van een magnetisch veld sturen de deeltjes in hun omloop door de buis. Door de versnelde deeltjes met andere deeltjes te laten botsen manifesteren zich bekende en soms niet eerder door de mens geziene deeltjes. De tegengestelde krachten in het elektromagnetisch veld en de door de mens gecreëerde deeltjesversneller zijn nodig om de scheppingskracht haar werk te laten doen, zich manifesteren in ruimte en tijd.

Zie ook:
uitvoerders
liefde en scheppingskracht
de liefde overwint alles
Hoe bijzonder is de scheppingskracht!