In het schilderij de kus van Gustav Klimt, kust een man een vrouw op haar wang. Zij biedt, knielend aan de rand van een ravijn, met gesloten ogen haar wang aan hem aan. Ze hebben een mantel om zich heen geslagen waar de vrouwelijke vormen sensueel doorheen schijnen. Bij haar is de mantel bedrukt met ronde vormen en zachte kleuren, bij hem met hoekige vormen, zwart en wit. De ondergrond van de mantel is geel dat met bladgoud is versierd. Beide figuren zijn geplaatst in een zee van veldbloemen. Het schilderij heeft geen grote kunsthistorische betekenis. Het is geen ontdekkingstocht naar nieuwe stijlvormen. Toch spreekt het aan. Komt dit door het decoratieve karakter, de aantrekkingskracht van goud of is het misschien de sensualiteit van de tederheid die aanleunt tegen hartstocht? Een symbool van hoofse liefde waar de man probeert de vrouw te veroveren en zij hem op afstand houdt in een poging de tijd te bevriezen. Te genieten van de gelukzaligheid die opbloeit tussen twee mensen die hetzelfde en toch verschillend zijn.