In het boek -ik wil iets anders, iets nieuws- geef ik aan hoe je denken, voelen en doen op elkaar kunt afstemmen. Mijn inzicht heeft zich na het schrijven van dit boek verder verdiept. Zo ben ik me bewust geworden van de wijze waarop ik informatie verwerk. Dit gaat minder snel dan ik dacht. Een groot deel van de indrukken die ik in de loop van de dag verzamel blijken in een tijdelijke buffer te worden opgeslagen en pas tijdens de slaap te worden verwerkt. Zo ben ik vorig jaar op vakantie geweest in Egypte. Toen ik terug kwam heb ik nog minstens twee weken gedroomd van piramides en tempels. Het was alsof mijn neurologische computer nog niet klaar was met de verwerking van de gegevens. Onlangs heb ik twee verkooptrainingen gegeven in het Duits. Deze waren een groot succes. De dagen daarna sliep ik onrustig. In mijn dromen was ik bezig teksten in het Duits te vertalen. Ik heb nooit Duitse conversatie gehad. Wanneer ik in Duitsland op vakantie ben dan stel ik liever geen vragen omdat ik dan eerst moet nadenken over hoe ik het zal vragen. De vraag rijst: Wat heb ik dan tijdens de trainingen gedaan waardoor ze succesvol waren? Mijn succes als trainer is gebaseerd op twee elementen. Mijn vermogen om me over te geven aan mijn gevoel en mijn vermogen om zaken tot de kern te herleiden. Tijdens de trainingen heb ik vrij baan gegeven aan mijn gevoel en zo de communicatiebarrière overbrugd. In mijn dromen bleek vervolgens dat mijn denken nog niet klaar was. Het is alsof alles wat ik ervaar de trage zeef van mijn denken moet passeren. Wanneer ik een stukje schrijf dan werk ik als de kunstschilder die met vlotte hand een schets maakt voor het toekomstige schilderij. De uitwerking neemt meer tijd in beslag. Ik kan soms eindeloos bezig zijn met het verwijderen en wijzigen van woorden en zinnen Wat ik na al dit slijpen en schuren overhoud, deel ik met anderen. Je hebt er niet veel woorden voor nodig.

Er is nog niet gereageerd op deze column. Schrijf zelf de eerste!