Een cirkel is een lijn zonder begin en einde. Zij omsluit een wereld die er eigenlijk niet is, het getal nul. De cirkel is de mooiste koan die we kennen, een onoplosbaar raadsel in het zenboeddhisme waar je jezelf op richt bij het mediteren. Door de paradox in het raadsel stopt het denken en wordt er een directe waarneming mogelijk die de geest verlicht. De cirkel komt in het Hindoeïsme en in het Tibetaanse Boeddhisme terug in de mandala. Een cirkelvormige tekening met symbolen die gezamenlijk de kosmos uitbeelden. Een bijzondere vorm is de zandmandala. Nadat soms wekenlang aan het veelkleurige zandpatroon is gewerkt wordt het vernietigd en teruggegeven aan de natuur. Wanneer ik mijn columns lees dan merk ik dat ik een stijl heb ontwikkeld die bij deze traditie aansluit. Begin en einde van mijn columns lopen vaak in elkaar over als een slang die in zijn eigen staart bijt. Daarbinnen wervelen in geometrische patronen gedachten en gevoelens rond. Ze vormen een bolvormige lens waardoor ik de wereld helderder zie. Een helderheid die alles verklaart en laat verdwijnen in de cirkel.