Categorie archief: gevoelens

Wat zijn er toch veel variaties in het gevoel. Misschien wel evenveel als in het denken. Hier een kleine selectie. Lees ook de andere subcategorieën met specifieke gevoelens.

slim gevoel

De vrije energie waarover ik beschik concretiseert zich in mijn gevoelens. Deze gevoelens zijn verbonden met de wereld om mij heen. Zo is mijn woede verbonden met situaties die ik eerder heb meegemaakt. Wanneer ik opnieuw in zo’n situatie beland leeft de woede weer op. Zodra ik mijn aandacht op mijn woede richt trekt ze zich schielijk terug. Het is alsof ze haar werk het liefst in het donker doet. De intelligentie van mijn woede om aan mijn aandacht te ontsnappen groeit wanneer ik eraan toegeef. Zodra ik haar signalen herken en erin slaag om er niet-reactief naar te kijken verdwijnt ze en blijk ik middenin de vrije energie te staan.

 

dopamine oppeppers

De neurotransmitter dopamine is niet alleen belangrijk voor je motoriek, ze helpt je ook om gedreven en doelgericht bezig te zijn. Bovendien wekt ze positieve gevoelens op waarmee overlevingsgedrag als eten en seks worden beloond. Afhankelijk van de hoeveelheid dopamine waarover je beschikt kun je jezelf ook een dopamine kick geven. Bijvoorbeeld door je te ‘verlekkeren’ aan eten dat op tafel staat of door seksuele afbeeldingen te bekijken. Dopamine is verweven met je hele denken, voelen en doen. Hierdoor beschik je over een breed scala aan oppeppers. Bijvoorbeeld: Je bent gedreven en doelgericht aan het werk en je stopt omdat je moe bent. Om de dopamine kick vast te houden ga je in plaats van te rusten iets lekkers eten of drinken. Een ander voorbeeld waarin je door te bewegen, doelen te stellen en te visualiseren jezelf een dopamine oppepper geeft: Voordat je een presentatie moet houden loop je te ijsberen. Je visualiseert het doel dat je wilt bereiken. Vlak voordat je het podium opgaat maak je je geest leeg en zeg je tegen jezelf: ‘Oké, aan de slag!’ Om tijdens de presentatie de dopamine kick in stand te houden kijk je naar de mensen in het publiek die je vriendelijk gezind zijn. Wanneer je deze voorgaande stappen vaak genoeg hebt gezet dan komt er een moment dat je zonder noemenswaardige voorbereiding de dopamineknop zelfs in één keer kunt omzetten.

Zie ook: dopamine verslaving

 

ik ben jij

Ik betrapte mezelf er zojuist op dat ik gefocust was op de verschillen tussen mij en een van mijn kennissen. Ik raakte gespannen. Spanning die na zelfonderzoek ingebed bleek te zijn in jaloezie, aversie en me buitengesloten voelen. Op hetzelfde moment dat ik dit herkende en erkende besefte ik dat er geen verschil is tussen mij en de ander, dat ik jij en jij ik ben.

Zie ook: ik of jij

 

alles of niets

Je mobiliseert alle kracht die je in je hebt en zegt ‘Ik doe het!’ Je bent op dieet en plotseling denk je ‘Wat maakt het ook uit?‘ Het alles of niets gevoel heeft een belangrijke plaats in ons leven. Op zoek naar de zin van het leven zet het je ertoe aan om je impulsief en blind over te geven aan het gedachtegoed van anderen of zelfs aan de dood. ‘Liever dood dan zo verder te moeten leven!’ In de veronderstelling dat we moeten kiezen tussen alles of niets vergeten we dat tussen alles en niets het onnoembare schuil gaat. Om dit te ervaren hoef je je krachten niet te mobiliseren maar dien je ze juist weg te laten vloeien in het hier en nu.

 

met beide benen op de grond

Ik heb me de laatste dagen laten meevoeren in de wereld van illusionisten als: David Copperfield, Criss Angel, Ahmed El-Bayed, Cyril Takayama, Dynamo, Derren Brown en David Blaine. Deze grootmeesters in hun vak wekken de indruk alsof ze over een zesde zintuig beschikken. Blijkbaar trekt me dit aan, vind ik het een spannende gedachte om te denken dat er iets is dat het aardse overstijgt. De illusie waarin ik me laat meevoeren valt echter uiteen zodra ik stil sta bij de trucage en mentale suggesties die ze hanteren. Dit roept het gevoel bij me op alsof ik iets verlies, alsof ik treur om het verlies van het romantische verlangen dat het onmogelijke mogelijk blijkt te zijn. Wanneer ik me over dit gevoel heen zet blijkt er een ander gevoel voor in de plaats te komen. Het gevoel dat ik met beide benen op de grond sta, een dankbaar en rustgevend gevoel.

 

opgelucht en blij

Ik ben de afgelopen dagen druk bezig geweest met klussen. De spoelbak van het toilet was stuk en ik heb een trap in de tuin gerenoveerd. In beide gevallen was ik geconcentreerd en tijdloos bezig. Nadat ik de problemen van het toilet had opgelost voelde ik me opgelucht. Na de klus in de tuin voelde ik me blij. Toen ik met beide klussen klaar was besefte ik dat we de begrippen opgelucht en blij meestal in één adem noemen. Dat kon ik in dit geval niet. De situaties waren te verschillend. Het probleem met het toilet moest hoognodig worden opgelost terwijl steeds de vraag speelde of ik het wel zelf zou kunnen. De klus in de tuin was niet noodzakelijk en het resultaat hoefde niet perfect te zijn. Wanneer ik op grond van deze ervaring een keuze zou moeten maken of ik me liever opgelucht of blij voel dan kies ik voor het laatste.

 

romantisch verlangen

Ik merk dat mijn verlangen naar romantiek groeit. Ik word emotioneel geraakt door filmpjes over huwelijksaanzoeken, geboorteaankondigingen en herenigingen van geliefden. Waar komt deze hang naar romantiek toch vandaan? Veranderen mijn hormonen waardoor ik emotioneler word? Is het een compensatie voor het geweld dat ik zie? Is het een compensatie voor tv programma’s als ‘ex on the beach’ en ‘geordie shore’? Ik heb moeite met de oppervlakkigheid van de deelnemers aan deze programma’s. Ik verlang naar tederheid, mededogen en begrip. Terwijl ik dit zeg besef ik dat deze waarden slechts de keerzijde van de medaille zijn. Ik zal mijn aandacht vaker moeten richten op wat tussen beide zijden verborgen ligt. De naamloze liefde die ik soms in een flits ervaar wanneer beide kanten van de medaille met elkaar versmelten.

Zie ook: huwelijksaanzoeken