Auteursarchief: Willem Razenberg


Over Willem Razenberg

Schrijver van het spiritueel blog 'zoeken vinden loslaten'.

stress storm

Stress is de verzamelterm voor de spanningen die ontstaan in een levensbedreigende situatie. In het verre verleden zorgde stress ervoor dat we konden vechten of vluchten wanneer we werden aangevallen door roofdieren. Hoewel we geen roofdieren meer tegenkomen op ons pad raken we nog wel regelmatig gestrest. Met name in nieuwe, onbekende situaties die levensbedreigend zouden kunnen zijn. Als Parkinson patiënt merk ik dat ik zelfs gestrest raak wanneer er geen dreiging is. Wanneer mijn dopamine niveau te laag is voel ik de stress als een storm over me heenkomen. Mijn lichaam en emoties raken in deze storm van slag. De meest onnozele gedachten dreigen zich te vertalen in wanhoop en paniek. Ik raak los van mezelf en tol rond in een ruimte waar elke grip op de werkelijkheid verloren lijkt. Ik overleef door rustig te blijven, diep adem te halen, mezelf te observeren en de gedachte voor ogen te houden dat de storm weer zal gaan liggen.

 

slim gevoel

De vrije energie waarover ik beschik concretiseert zich in mijn gevoelens. Deze gevoelens zijn verbonden met de wereld om mij heen. Zo is mijn woede verbonden met situaties die ik eerder heb meegemaakt. Wanneer ik opnieuw in zo’n situatie beland leeft de woede weer op. Zodra ik mijn aandacht op mijn woede richt trekt ze zich schielijk terug. Het is alsof ze haar werk het liefst in het donker doet. De intelligentie van mijn woede om aan mijn aandacht te ontsnappen groeit wanneer ik eraan toegeef. Zodra ik haar signalen herken en erin slaag om er niet-reactief naar te kijken verdwijnt ze en blijk ik middenin de vrije energie te staan.

 

Wat is het nut van wat ik schrijf?

Ik heb de laatste dagen nagedacht over de vraag: Wat is het nut van wat ik schrijf? Om deze vraag te kunnen beantwoorden heb ik verschillende columns opnieuw gelezen. Daarbij stel ik vast dat ik vaak tegenstrijdigheden bespreek, zoals: Wanneer geweld zo slecht is, waarom bestaat het dan nog steeds? Wanneer ons denken werkelijk een spirituele beleving in de weg staat, waarom maken we er dan gebruik van? Door dit soort tegenstrijdigheden tot op de bodem te onderzoeken opent zich een weg naar een spirituele ervaring waarin de kern van de tegenstrijdigheid wordt bloot gelegd. Door vervolgens de antwoorden met je te delen stel ik je in staat om ook zelf inzicht te krijgen in de tegenstrijdigheid en hoe je ermee om kunt gaan.

 

insha’allah

Een van de kenmerken van een spirituele ervaring is het inzicht dat alles met elkaar is verbonden, goed en kwaad, mooi en lelijk. Dit is rationeel niet te bevatten. Religies verklaren het daarom met de stelling dat alleen god het begrijpt en dat hij op grond daarvan weet wat er moet gebeuren. ‘’Zo god het wil, ‘insha’allah’. In het verlichte westerse denken hebben we deze goddelijke wilsbeschikking losgelaten en gaan we er vanuit dat de mens zelf met de rede verklaringen kan bedenken en met de vrije wil kan beslissen wat er moet gebeuren. Dit roept de volgende vraag bij me op: Wat is voor mij de relatie tussen de rede, de vrije wil en de spirituele ervaring? Om een antwoord te kunnen geven op deze vraag sta ik stil bij de wijze waarop ik de rede in mijn leven toepas en bij mijn spirituele ervaringen. Dit levert het volgende inzicht op: Wanneer ik vragenderwijs en zelfreflecterend ben doorgedrongen tot de kern van een onderwerp en van de gevoelens die ermee verbonden zijn krijg ik inzichten die de reikwijdte van mijn denken overstijgen. De beslissingen die volgen blijken vervolgens geen keuzes te zijn maar vanzelfsprekendheden.

 

De vrije wil bestaat!

Volgens neurowetenschappers leiden onbewuste processen in de hersenen tot beslissingen die pas later tot je bewustzijn doordringen. Zij gaan er van uit dat je geen invloed kunt uitoefenen op dit onbewuste proces en dat er dan ook geen vrije wil bestaat. Niets is minder waar. De hersenen zijn meer dan een orgaan met voorgeprogrammeerde mogelijkheden en beperkingen. Het besluitvormingsproces in je hersenen wordt ook gestuurd door je bewuste gedachten. Niet de oppervlakkige gedachten waarvan je in het dagelijks leven gebruik maakt om onbewust genomen beslissingen achteraf te onderbouwen. Je beïnvloedt de besluitvorming in je hersenen door de gedachten en gevoelens die aan de basis liggen van een beslissing te analyseren en te observeren. De kwaliteiten die je daarvoor dient in te zetten zijn: discipline, doorzettingsvermogen en daadkracht. Dit alles tezamen vormt de vrije wil.

 

Wat wil ik nog?

Parkinson is een degeneratieve ziekte. Dit klinkt dramatisch maar is minder erg wanneer je beseft dat ook ouderdom een degeneratieve ziekte is. Ook met het ouder worden nemen je fysieke en psychische mogelijkheden af. Het voordeel voor mij als Parkinson patiënt is dat ik me hier misschien meer bewust van ben. Zo besef ik dat wanneer ik nog iets speciaals wil ondernemen dat ik het dan nu moet doen. Met andere woorden heb ik een bucketlist? Om de vraag maar gelijk te beantwoorden: Nee. Het leven heeft veel voor mij betekend en ik heb veel voor het leven mogen betekenen. Dit betekent niet dat mijn leven nu betekenisloos is. Ik probeer nog altijd middenin het explosieve mengsel te staan dat leven heet. Ik richt er mijn onverdeelde aandacht op als een surfer die vergetend wie of wat hij is op de top van de golf staat. Het verschil is dat ik de golf niet meer zelf uitzoek maar besef dat de golf waarop ik sta zal inzakken waarna een andere golf mij zal optillen en mij naar nieuwe hoogtes zal begeleiden.

 

open huis

Een van de belangrijke vragen in onze tijd is: Ben ik bereid mijn huis open te stellen voor een vreemdeling? Stel je hebt een kamer die je niet gebruikt en je zou daar iemand kunnen laten wonen. Deze persoon zal gebruik maken van alle voorzieningen in je huis. Hij zal ook een lange tijd een beroep doen op je inkomen. Stel dat deze persoon vijandig staat tegenover je normen en waarden en misschien zelfs je baan zal afpakken. Wat doe je dan, haal je hem in huis? Voor veel mensen is Nederland hun huis en thuis. Een grote groep van hen heeft het gevoel dat ze worden gedwongen om dit huis open te stellen voor hun vijand. Voor vreemdelingen die hun cultuur afkeuren, die mee-eten uit de sociale ruif en hen misschien werkloos zullen maken. Alleen wanneer je oprecht en eerlijk de vraag beantwoordt of je je eigen woning voor hen open zou stellen begrijp je waarom anderen de grenzen willen sluiten.

Zie ook: vluchtelingenprobleem