logboek

Met een scheepslogboek kan de kapitein verantwoording afleggen aan de eigenaren van zijn schip en kunnen anderen leren van zijn reis. Mijn weblog heeft eenzelfde functie. Enerzijds leg ik er verantwoording mee af aan de eigenaar van mijn ik, ikzelf. Anderzijds bied ik het anderen aan opdat ze zich erin kunnen herkennen en ervan kunnen leren. Ondanks mijn beperkingen als schrijver probeer ik zo goed mogelijk verantwoording af te leggen van mijn spirituele reis. Ik ga hiermee door zolang ik me wil verantwoorden en anderen wil laten delen in de antwoorden.

 

facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailfacebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

complexe wereld

De betekenis van het woord complex is: samengesteld, ingewikkeld. Het woord stamt van het Latijnse ‘com-’ samen en ‘plectere’ vlechten. We leven in een complexe wereld, een ingewikkeld weefsel van lijnen en verbanden. Soms probeer ik de afzonderlijke draden van dit weefsel te volgen. Ondanks dat me dit regelmatig lukt raak ik ook vaak de draad kwijt. Op die momenten probeer ik rustig te blijven. Wanneer ik daarin slaag doemt er soms toch nog een patroon op. Een enkele keer zie ik dat dit patroon een sluier is waarachter een andere werkelijkheid verborgen ligt.

 

facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailfacebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

Dat is toch logisch!?

Een proces van logisch redeneren doorloopt volgens Aristoteles de volgende fases: bewering, definitie, gevolgtrekking en wetenschappelijk bewijs. Degenen die roepen ‘Dat is toch logisch!?’ zouden zich moeten afvragen of hun uitspraak wel past in deze erfenis van logisch redeneren. Wanneer je doorvraagt blijkt dit meestal niet het geval. Het blijkt dan vooral een uiting te zijn van eigenwaan en verontwaardiging. Wanneer ze hun gevoelens zouden weten los te laten dan zouden ze ontdekken dat er een diepere betekenis in de uitspraak verborgen ligt, een spiritueel besef van vanzelfsprekendheid. Ik denk dat maar weinigen hiernaar verwijzen wanneer ze zeggen: Dat is toch logisch!? De toon waarop ze het zeggen en het gebruik van het woord toch rechtvaardigen mijn vermoeden. Hiermee is echter ook dit vermoeden nog geen logische redenering. Het is hoogstens een bewering.

 

facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailfacebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

schoonheid

Na een dag tuinieren zat ik zojuist te genieten van het eindresultaat. Plotseling drong de betekenis van het begrip schoonheid tot me door. Andere woorden voor schoon zijn rein en mooi. Het achtervoegsel -heid geeft een toestand weer. Mijn tuin is rein, van onkruid ontdaan. Hierdoor raak ik doordrongen van haar schoonheid. Dit gebeurt me vaker, dat ik pas de schoonheid van iets ervaar wanneer het is ontdaan van ongerechtigheden, van zaken die me afleiden. Onkruid leidt me blijkbaar af. Door het te verwijderen en door de planten in de tuin op elkaar af te stemmen bevrijd ik me van wat me afleidt.

 

facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailfacebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

perspectief

Toen ik met pensioen ging stelde ik mezelf de vraag: Zal dit mijn perspectief veranderen? Perspectief komt van het Latijnse perspicere: in-zien, met je blik doordringen. Het antwoord is: Ja, mijn perspectief is veranderd. Toen ik in het arbeidsproces zat nam ik niet alles waar. Het drong niet altijd tot me door wat ik zag. Het is als het verschil tussen lopen en in een auto rijden. Lopend zie je de dingen scherper, directer dan rijdend in een auto. Ik loop bij wijze van spreken nu meer. Dit betekent niet dat ik meer zie, ik kijk alleen dieper bij het alledaagse naar binnen.

 

facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailfacebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

mijn concept van zoeken

Het woord concept stamt van het Latijnse ‘con capere’ dat je kunt vertalen met ‘samen vatten’. Het woord zoeken is voor mij meer dan een woord het is een samenvatting van betekenissen. Zoeken is je gedachten en emoties onderwerpen aan zelfkritiek. Zoeken is het spoor volgen van wat je nieuwsgierig maakt. Zoeken is je openstellen voor wat je verwondert. Zoeken is niet tevreden zijn met het antwoord dat je vindt maar doorgaan totdat je uitkomt bij de glimlach achter het antwoord.

 

facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailfacebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

integratie

Mijn leven is één groot integratieproces. Zo herinner ik me hoe ik in mijn jeugd voor het eerst een donkere, niet blanke man, op straat zag lopen. De zondag erop begreep ik, door de bedelpreek die in de kerk werd gehouden, dat het iemand uit Afrika was. Het gevoel van vervreemding dat ik bij deze eerste kennismaking had is in de loop van de jaren verdwenen door mijn omgang met mensen met een andere huidskleur. Een tweede jeugdherinnering waren de ruzies bij de buren waar mijn ouders geheimzinnig over deden. Dit maakte dat ik hun huis extra in de gaten hield. Op een dag zag ik hoe de buurvrouw bij een vreemde man in een bestelbusje stapte, nog één keer naar haar huis keek en voor altijd vertrok. In de loop van de jaren zijn scheidingen deel gaan uitmaken van mijn leven. Ik vind ze niet vreemd meer. Door deze en andere ervaringen heb ik ontdekt dat het vreemde een grens is waar ik overheen kan stappen. Hierdoor ben ik niet alleen steeds beter geïntegreerd in de maatschappij maar ook in het leven zelf.

 

facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailfacebooktwittergoogle_pluslinkedinmail