pest 2.0

De middeleeuwers leefden voortdurend in angst. Hun grootste angst was de angst voor de pest die naar schatting 30% van de Europese bevolking het leven heeft gekost. Deze angst leidde tot massale heksenjachten. De zogenaamde heksen werden door angstpredikers als de oorzaak van de pest gezien. De geschiedenis herhaalt zich. Ook in onze tijd worden we geteisterd door angst. Angst voor de globalisering die als een pestbacterie tot in de verste uithoeken van de maatschappij lijkt door te dringen. De schuld voor deze nieuwe pest leggen we niet meer bij oude vrouwen maar bij terroristen en buitenlandse economieën. Verspreidde de pest zich in de middeleeuwen via de scheepvaart, nu is het de informatietechnologie die zorgt voor de snelle verspreiding van beelden en gedachten waarmee populisten de angst aanwakkeren.

 

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailFacebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

morene

Ik heb het gevoel alsof ik over morene loop, het mengsel van leem en keien dat achterblijft nadat een gletsjer zich van een berghelling heeft teruggetrokken. De kracht waarmee ik me tot nu toe een weg heb gebaand in het leven vloeit als een smeltende gletsjer langzaam weg. Wat doe ik? Blijf ik stilstaan op de morene van mijn leven hopende dat ik zal oplossen in het niets of ga ik verder? Ik twijfel. Verdergaan betekent het risico accepteren dat ik in een kansloze val beland. Durf ik dit waagstuk aan? Durf ik verder te gaan met het risico alles los te moeten laten wanneer ik uitglijd, wanneer er geen weg terug is alleen een vrije val voorwaarts?

 

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailFacebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

racistisch geweld

Ik heb me de laatste dagen verdiept in het gewelddadig optreden van de Amerikaanse politie tegen de zwarte bevolking. De meest gehoorde verklaring is racisme. Dat is me te gemakkelijk. Je zou stil moeten staan bij waar racisme mee begint: je niet kunnen inleven in mensen die er anders uitzien en zich anders gedragen dan jij. Ik heb daar soms ook moeite mee. Dit zou ook bij mij tot racisme kunnen leiden. Ik voorkom dit door zelfreflectie en zelfkritiek. Dit zijn helaas niet de hoogste waarden in de Amerikaanse cultuur en al helemaal niet bij de Amerikaanse politie. Een Amerikaanse politieman heeft altijd gelijk, ga niet met hem in discussie. In een cultuur waar individualiteit en persoonlijke kracht centraal staan wordt zelfkritiek als zwak ervaren. Alleen wanneer zelfkritiek onderdeel wordt van de cultuur en niet als een teken van zwakte wordt gezien komt er een einde aan racistisch geweld.

 

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailFacebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

aanpassingsvermogen

We zijn niet alleen meesters in het onszelf aanpassen aan politieke opvattingen maar ook in het goedpraten ervan. Wat ik me afvraag is of dit wel zo afkeurenswaardig is als het lijkt. Wie zegt dat een kritische houding beter is dan het jezelf aanpassen? Dien je jezelf niet juist aan te passen en volledig weg te cijferen om de waarde van iets te ontdekken? Wanneer je deze gedachte doortrekt: Dienen we niet meer respect te tonen voor degenen die zich aanpassen aan de politieke situatie in hun land, hoe rampzalig deze volgens ons ook is? Dienen we het niet aan henzelf over te laten of ze zich eruit willen ‘bevrijden’ of niet?

 

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailFacebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

verzamelaar

Ik ben een verzamelaar met een brede interesse voor alles wat binnen en buiten me leeft. Ik verzamel dan wel geen materiële zaken of likes maar wel indrukken en sferen. Soms word ik zo in beslag genomen door het grote aantal indrukken die ik verzamel dat ik geen rust vind om op te gaan in wat ik ervaar. Ik sta blijkbaar niet altijd stil bij de letterlijke betekenis van het woord interesse ‘tussen zijn’. Niet vanaf de zijlijn indrukken verzamelen maar er ontspannen middenin staan. Accepteren dat de echte ervaring niet hoeft te worden verzameld en bewaard omdat ze er altijd al was en nooit zal verdwijnen.

Zie ook: roodkapje

 

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailFacebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

nepotisme

De oorspronkelijke betekenis van het Latijnse woord nepos is nakomeling, kleinzoon, neef. Bij nepotisme worden familieleden en vrienden bevoordeeld door iemand met een hoge positie. De meest voor de hand liggende verklaring is dat deze persoon zich wil verzekeren van een groep mensen die hem beschermen en die zijn zelfvertrouwen versterken met hun bewondering en dankbaarheid. Er is nog een tweede verklaring. De macht van de hooggeplaatste maakt dat zijn inlevingsvermogen krimpt. Hij vereenzaamt. Eenzaamheid die hij probeert te verzachten door zich te omringen met familieleden en vrienden. Het feit dat hij hun liefde moet kopen doet daar voor hem niets aan af. Dat is de prijs die hij denkt te moeten betalen voor de groei van zijn macht.

 

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailFacebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

opgelucht en blij

Ik ben de afgelopen dagen druk bezig geweest met klussen. De spoelbak van het toilet was stuk en ik heb een trap in de tuin gerenoveerd. In beide gevallen was ik geconcentreerd en tijdloos bezig. Nadat ik de problemen van het toilet had opgelost voelde ik me opgelucht. Na de klus in de tuin voelde ik me blij. Toen ik met beide klussen klaar was besefte ik dat we de begrippen opgelucht en blij meestal in één adem noemen. Dat kon ik in dit geval niet. De situaties waren te verschillend. Het probleem met het toilet moest hoognodig worden opgelost terwijl steeds de vraag speelde of ik het wel zelf zou kunnen. De klus in de tuin was niet noodzakelijk en het resultaat hoefde niet perfect te zijn. Wanneer ik op grond van deze ervaring een keuze zou moeten maken of ik me liever opgelucht of blij voel dan kies ik voor het laatste.

 

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailFacebooktwittergoogle_pluslinkedinmail