precisieschrijver

Voordat ik een column plaats doorloopt deze drie fases. De eerste fase begint met een ervaring, gedachte of gevoel waarop ik mijn volledige en onverdeelde aandacht richt. Dit geeft me inzicht in de hoofdlijnen en kernpunten die ik wil benoemen. In de tweede fase schrijf ik de column in één keer uit. Vervolgens laat ik hem rijpen. In deze derde fase herlees en herschrijf ik een column totdat hij exact mijn beleving weergeeft. In deze fase ben ik kritisch over de woorden die ik gebruik en haal ik niet ter zake doende woorden en associaties weg. Het hele proces kun je het best omschrijven met het Latijnse woord praecīsus, een term uit de retorica wat ‘ingekort, afgesneden, beknopt’ betekent.

Zie ook: de weg en het doel

 

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailFacebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

pelgrims in een gatenkaas

We zijn pelgrims, reizigers met een spiritueel doel. Als pelgrim zijn we op zoek naar het metafysische, naar dat wat achter het fysieke, het wereldlijke schuil gaat, op zoek naar de gaten in de gatenkaas. We zijn er zo van overtuigd dat we het spirituele in de lege gaten zullen vinden dat we de leegte tot doel verheffen. Omdat de leegte niets concreets in zich heeft vullen we haar met onze verbeelding. Vergeten dat het wezen van de gatenkaas zit in de gaten en in de kaas, in de leegte en in de volheid.

Zie ook:
gatenkaas
de egokuil

 

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailFacebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

mijn werkelijkheid

Mijn kaak trilt als gevolg van de ziekte van Parkinson. Ik word er zo nu en dan doodmoe van. Desondanks ga ik er niet onder gebukt. Soms, zoals nu, besef ik ‘Dit is mijn werkelijkheid.’ De trilling wordt heviger, ik klappertand. Ik geef me eraan over. Mijn geest ontspant. Dan is het alsof ik vanuit het raam van een bouwvallig huis naar buiten kijk. Ik geniet van wat ik zie en besef dat ook mijn lichaam een feit is zoals alles wat ik zie feiten zijn. Een glimlach van mededogen en begrip welt in me op, binnen en buiten schuiven in elkaar en worden één.

Zie ook: een feit

 

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailFacebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

Wat is spiritualiteit voor mij?

Wat is spiritualiteit voor mij? Laat ik beginnen met te zeggen wat het niet is. Het is geen religie. Het is ook geen paranormale kermis. Wat is het dan wel? Spiritualiteit is datgene wat de stoffelijkheid van de mens overstijgt en er toch volledig in is opgenomen. Het is de tegenstrijdigheid in deze uitspraak die, wanneer ik me eraan overgeef, een beleving openbaart waar ik geen naam aan kan geven. Wanneer ik het toch probeer komen woorden als één zijn, betrekkelijkheid, mededogen, begrip en tederheid het dichtst in de buurt maar ook deze woorden dekken, evenals de woorden in deze column, de beleving niet.

 

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailFacebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

Turks getto

Een getto is een stadswijk waarin veel joden wonen. Een van de eerste stappen die de nazi’s zetten in de vervolging van de joden was het afsluiten van deze wijken zodat de bewoners zouden verhongeren. Degenen die het overleefden werden als slachtvee afgevoerd naar de vernietigingskampen. Wanneer de bewoners in opstand kwamen zoals in Warschau werd het getto met de grond gelijk gemaakt. Een soortgelijk proces vond onlangs plaats in de Koerdische stad Diyarbakir in Turkije. Nadat de Koerdische jeugd in opstand was gekomen tegen de onderdrukking door het Turkse bewind werd de historische stadswijk Sur afgesloten van de buitenwereld, de bewoners uitgehongerd en de wijk met de grond gelijk gemaakt. Zoals de nazi’s hun misdaden buiten de publiciteit probeerden te houden zo probeert de Turkse regering dat met de moord op de Koerden of moeten we het genocide noemen?

Zie ook: genocide

 

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailFacebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

een feit

Zorgen maak je jezelf over zaken waar je geen grip op hebt maar waar je grip op zou willen hebben of waar je grip op denkt te moeten hebben. Dit leidt tot de volgende conclusie: Je hoeft je geen zorgen te maken over zaken waar je grip op hebt want die heb je in de hand en zaken waar je geen grip op hebt zijn feiten die je zult moeten leren accepteren. Ik heb geen grip op mijn ziekte. Mijn ziekte is een feit waarmee ik moet leren leven. De constatering van deze feitelijkheid helpt mij om mijn zorgen los te laten en te genieten van het nu waarvan ik, door feitelijke ervaring, weet dat het betrekkelijk is.

Zie ook: mijn werkelijkheid

 

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailFacebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

Sagrada Familia

Ik ben in mijn leven al een aantal keer emotioneel geraakt door iets moois wat ik zag maar nog nooit zo sterk als toen ik de Sagrada Familia van binnen zeg, het meesterwerk van de architect Gaudí. Het is niet de enige kerk die dit effect op me heeft. De kerken die me het meest raken wekken een diepe devotie in me op. Een gevoel van eerbied en ontzag waarbij ik mezelf nederig overgeef en opga in iets dat groter is dan ikzelf. Een gebouw hoeft daarvoor trouwens niet groot te zijn. Soms overkomt het me al bij een kapelletje langs de weg of in een kleine intieme dorpskerk. De Sint Pieter in Rome komt in dit rijtje niet voor. Dat is een protserig mausoleum voor pausen die elkaar heilig hebben verklaard.

 

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailFacebooktwittergoogle_pluslinkedinmail