leven als god

Wonderlijke uitdrukking: Leven als god in Frankrijk. Meestal wordt er mee bedoeld dat je een leven hebt met alle denkbare genoegens: eten, drinken, aardige mensen om je heen, een mooie omgeving en een prettig klimaat. De uitdrukking zegt echter nog iets anders: ‘als god’. Om met een andere metafoor te spreken: Je zegt dat je als een god aan een tafel met allerlei lekkers zit. Wat mij verwondert is dat de meeste mensen die de uitdrukking gebruiken niet beseffen dat ze nog maar één stap verwijderd zijn van de goddelijke ervaring. Deze vindt plaats wanneer je beseft dat je niet leeft als god maar dat je god zelf bent, het mooie en het lelijke, het schone en het vuile bestek, de zon en de regen, het begin en het einde van de maaltijd.

 

Print Friendly
facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailfacebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

voor het maximale gaan

Ik heb altijd de wereld willen verbeteren. Ik kom echter steeds vaker tot de conclusie dat er situaties zijn waaraan ik iets zou willen veranderen maar wat niet lukt omdat mijn invloed te klein is of omdat mijn omgeving het niet op prijs stelt. Dit roept een vraag bij me op: Moet ik als een Don Quichot tegen windmolens blijven vechten of moet ik de beperkingen waarmee ik word geconfronteerd accepteren en niet meer voor het maximale gaan? Deze tweede mogelijkheid spreekt me het meest aan maar geeft me het gevoel dat ik mijn verantwoordelijkheid uit de weg ga. Ik zou hier als volgt op kunnen reageren: Willem, je hebt al genoeg gedaan, stop er nou maar mee. Dit vind ik echter te gemakkelijk. Dieper in mezelf reikend sta ik daarom stil bij de derde mogelijkheid: Ga voor het maximale maar verwacht niet het maximale.

 

Print Friendly
facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailfacebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

geplet door de kudde

In strijd met alle films en verhalen waarin de held het wint van een groep tegenstanders is er één gevecht dat je altijd verliest: het gevecht met de kudde. Wanneer de groep groot genoeg is en in een stampede over je heen walst verlies je het als individu. Dit geldt niet alleen voor het fysieke gevecht. Iedere kudde heeft de kracht van een stoomwals in zich. Beschikt over wetten die de vrijheid van het individu beperken en over technologieën waarmee het individu in de gaten kan worden gehouden en gemanipuleerd. Ondanks heldhaftige pogingen van hackers en klokkenluiders om een halt toe te roepen aan deze stoomwals zul je er rekening mee moeten houden dat je het gevecht zult verliezen. De enige mogelijkheid om aan je lot te ontsnappen is door je afhankelijkheid van de kudde los te laten. Je voorkomt daarmee niet dat je wordt geplet. Er opent zich wel een wereld voor je waarin geen winst of verlies bestaat.

 

Print Friendly
facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailfacebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

zelfoverschatting

Voor veel mensen staat of valt hun zelfvertrouwen bij de publieke erkenning die ze krijgen. Dit zelfvertrouwen krijgt een extra prikkel wanneer de erkenning wordt omgezet in een maatschappelijke positie. Om te bewijzen dat ze de erkenning waard zijn dienen ze zich in onze maatschappij wel emotioneel krachtig te kunnen presenteren. In deze combinatie van zelfvertrouwen en emotionele expressie schuilt een gevaar: zelfoverschatting. Denken dat je alles kunt zeggen zolang de boodschap maar in humor is verpakt of met emotie wordt verteld. Zij die hun zelfvertrouwen hierop baseren beseffen meestal niet dat het aan emoties verslaafde publiek hen even gemakkelijk van de sokkel stoot als waarmee ze hen erop hebben geplaatst.

Zie ook: zelfvertrouwen

 

Print Friendly
facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailfacebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

ik zoek een spirituele man

Volgens de zoekwoorden die naar dit weblog leiden zijn veel bezoekers op zoek naar een spirituele man. De vraag is: Wat verstaan ze onder een spirituele man? Zoeken ze iemand die meegaat naar een yoga cursus, een vegetariër of een godsdienstig iemand? Spiritualiteit is een dweilbegrip. Iedereen dompelt zijn dweil in de spirituele zee, wringt haar uit en denkt dat wat er uit komt spiritualiteit is. Spiritualiteit kent echter geen volume of vorm, het is vrij en ongebonden. Spiritualiteit is het leven zelf. Je ontdekt het niet door iets uit het leven te wringen maar door ontspannen en bewust in het leven te staan. Het is daarbij niet nodig om jezelf op een bepaalde leefstijl te richten of op het lezen van religieuze boeken. Iedereen die onthecht en met volle aandacht leeft is een spiritueel mens.

 

Print Friendly
facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailfacebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

proza of poëzie

Proza is de verhalende schrijfstijl waarbij een lineaire inhoud wordt ondersteund door een vaste zinsopbouw. Poëzie mist een dergelijke opbouw. Het lijkt het verstand te willen uitschakelen en het gevoel te willen prikkelen door middel van beknoptheid, ritme, klank en beeldspraak. Mijn columns zijn beknopt, je kunt ze zelfs minimalistisch noemen. Ik maak bovendien regelmatig gebruik van beeldspraak en probeer de zinnen lekker te laten klinken. Ook probeer ik de diepere lagen van mijn gevoelens en gedachten bloot te leggen. Op grond daarvan rekenen sommige lezers ze dan ook tot de poëzie. Aan de andere kant hebben ze meestal een lineaire opbouw met een duidelijke zinsstructuur waardoor je ze net zo goed tot de proza zou kunnen rekenen. Je moet ze overigens soms vaker lezen voordat ze tot je doordringen. Een verhaal lees je meestal maar één keer. Op grond daarvan zou je ze toch ook weer tot de poëzie moeten rekenen. Verwarrend hè? Maar waarom zou je ze onder één noemer willen plaatsen? Waarom zouden ze niet zowel het een als het ander kunnen zijn?

 

Print Friendly
facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailfacebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

de zeepbellenfabriek

Wanneer ik wakker word blijk ik vaak druk aan het dromen te zijn. Beelden waar soms wel en soms geen structuur in te vinden is. Zodra ik uit bed stap spatten ze als een zeepbel uit elkaar. Eigenlijk is mijn hele leven een zeepbel. Een kleurrijk patroon van grillige sporen in een flinterdunne laag iets rondom niets. Het leven zelf is de zeepbellenfabriek waar het goddelijke zich manifesteert in de zeepbellen die het produceert. Mijn doel is het om de kleuren van de regenboog die het op mijn oppervlak projecteert met zachte hand bij te sturen en nieuwe vormen te creëren. Dit lukt alleen wanneer ik aandachtig met wakkere geest middenin het leven sta.

 

Print Friendly
facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailfacebooktwittergoogle_pluslinkedinmail