emotioneel betrokken

Ik heb me altijd emotioneel betrokken gevoeld bij de wereld en de mensen om me heen. Dit heeft voordelen en nadelen. Voordeel is het gevoel zelf, een prettig en warm gevoel dat wordt versterkt doordat ik het soms ook terugkrijg. Er zijn echter ook nadelen. Zo is het moeilijk om afscheid te nemen van mensen en onderwerpen waar ik me bij betrokken voel. Bovendien voel ik me verloren wanneer mijn betrokkenheid geen reactie oproept. Dit gebeurt bijvoorbeeld bij maatschappelijke onderwerpen waar ik me bij betrokken voel en waar ik geen verbetering zie. Terwijl ik dit zeg besef ik dat ik het idee moet loslaten dat mijn maatschappelijke betrokkenheid iets moet oplossen. Alleen dan wordt mijn betrokkenheid iets dat mij er niet bij trekt, zoals het woord betrokkenheid aangeeft, maar dat mij middenin het leven plaatst, een gevoel openbarend dat al het andere overlapt en overtreft.

 

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailFacebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

wereldproblemen

Ik voel me de laatste dagen onrustig. Wanneer ik het waarom daarvan probeer vast te stellen besef ik dat ik de afgelopen tijd sterk geconcentreerd ben geweest op de politieke en maatschappelijke problemen in de wereld. Hierdoor ben ik vervreemd geraakt van mijn diepste zelf. Nu zou ik me kunnen verontschuldigen door te zeggen dat ik me medeverantwoordelijk voel voor wat er in de wereld gebeurt maar dat is te gemakkelijk en opportunistisch. Er is nooit een rechtvaardiging voor mijn handelen wanneer het niet voortkomt uit een rustige en stille beschouwing van mijn innerlijk. Mijn besluit staat daarom vast. Ik zorg dat ik eerst weer in het reine kom met mezelf voordat ik me opnieuw op de wereldproblemen stort.

 

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailFacebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

politiek radicalisme

Het woord radicalisme is afgeleid van het Latijnse woord radix: wortel. De beste manier om onkruid te verwijderen is door ook de wortel te verwijderen. Wereldwijd woekert het radicalisme onder politieke leiders die oplossingen zeggen te hebben waarmee ze de maatschappij diepgravend willen veranderen. Ze blazen de opvattingen van vroegere radicale leiders als Stalin nieuw leven in: ‘De dood lost alle problemen op; geen mens, geen probleem.’ ‘Ideeën zijn machtiger dan wapens. We willen onze vijanden geen wapens laten hebben, waarom dan wel ideeën?’ Wat ik mezelf afvraag is of we met onze democratie wel een geschikt antwoord hebben op dit radicalisme. Hoe radicaal moeten we zelf worden om een democratisch tegengeluid geloofwaardig te maken? Zullen we hierin slagen of zullen we het onderspit delven doordat we verdrinken in democratische debatten?

 

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailFacebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

een open geest

Het is zo gemakkelijk gezegd ‘Je dient met een open geest in het leven te staan.’ Maar wat is een open geest? Neemt iemand met een open geest blind aan wat een ander zegt? Laat iemand met een open geest alles met zichzelf gebeuren? Waarschijnlijk zul je net als ik hier ontkennend op antwoorden. Daarmee weten we echter nog niet wat een open geest is. Wanneer ik er langer bij stil sta kom ik tot de volgende conclusie. Een open geest is geen eenrichtingsverkeer. In een open geest stroomt de energie even gemakkelijk van binnen naar buiten als van buiten naar binnen. Iemand met een open geest geeft of neemt niet maar geeft en neemt in het besef dat beide krachten in begrip en mededogen met elkaar zijn verbonden.

 

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailFacebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

eindigheid en eindeloosheid

Eindigheid is wat een einde heeft en eindeloosheid is wat geen einde heeft. Het leven heeft een einde, spiritueel beleven is eindeloos. Om de spirituele beleving te kunnen ervaren dien je begin en einde los te laten. Deze zitten verborgen in het woord ‘het’ in ‘het leven’.

Zie ook: beleven

 

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailFacebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

dopamine verslaving

We zijn allemaal in meer of mindere mate verslaafd aan dopamine. Het stofje in de hersenen dat ervoor zorgt dat we een prettig gevoel ervaren. Het evolutionaire doel van dopamine is het stimuleren van eetgedrag en voortplantingsgedrag. De dopamine zet je ertoe aan om tot actie over te gaan. Wanneer je na de activiteit moe bent daalt het dopamineniveau. Vermoeidheid is een alarmsignaal van je lichaam om de activiteit te stoppen. Juist in deze fase ontstaan veel verslavingsproblemen. We negeren het fysieke signaal en gaan op zoek naar een nieuwe beloning. Na hard en prettig te hebben gewerkt steek je bijvoorbeeld een sigaret op. Je kunt op zo’n moment ook anders reageren. De vermoeidheid accepteren en je openstellen voor wat er met je gebeurt wanneer je niet wordt voortgedreven door het verlangen naar dopamine.

 

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailFacebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

een schokkende vraag

De algemene religieuze opvatting is dat het goede wordt beloond in een leven na de dood en dat het kwade wordt bestraft. In deze opvatting dien je te kiezen voor het goede, jezelf te ‘bekeren’, jezelf naar het goede te keren. Stel dat dit waar is dan ontstaat er een probleem. Oorlogsmisdadigers zoals Joseph Goebbels en Reinhard Heydrich waren liefhebbende vaders voor hun kinderen. Je zou kunnen zeggen dat ze voor het goede kozen. Ze deden in hun ogen niets fout. De misdaden die ze volgens ons pleegden waren volgens hen geen keuze maar een noodzakelijk kwaad ter bescherming van het goede. Stel dat ze daadwerkelijk goede vaders waren, hebben ze dan evenveel recht op hemels geluk als jij en ik of wordt het gewicht van hun goede en slechte daden in een goddelijke rechtszaak tegen elkaar afgewogen? Gelukkig ben ik geen godsdienstig mens en hoef ik deze vraag niet te beantwoorden.

 

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailFacebooktwittergoogle_pluslinkedinmail